Το βιβλίο «Άγιος Λουκάς ο Ιατρός» (+ 1961), της εφημερίδας «Δημοκρατία». Ο εορτασμός της μνήμης του αγίου Λουκά στην Καστοριά, την 11η Ιουνίου.

Η εικόνα του αγίου Λουκά του
ιατρού στο παρουσιαζόμενο βιβλίο.

Η έγκριτη εφημερίδα Δημοκρατία, που τυπώνεται καθημερινώς στην Αθήνα και κυκλοφορεί ευρέως κι επιτυχώς σε ολόκληρη την Ελλάδα, πρόσφερε στους εκλεκτούς αναγνώστες της, μαζί με το «φύλλο» του Σαββάτου 31 Μαΐου 2014, ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο που αναφέρεται στον θαυμαστό βίο του αγίου Λουκά Επισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, και ειδικότερα (αναφέρεται) στο ιατρικό του λειτούργημα, στη θεία κλήση του και στη φυλάκιση και πολυετή εξορία του από το άθεο κομουνιστικό καθεστώς της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Στη Εισαγωγή τού βιβλίου η συγγραφέας του Σοφία Ν. Σφυρόερα αναφέρει εν συντομία τα εξής κατατοπιστικά περί του αγίου Λουκά του ιατρού:

«Ο άγιος Λουκάς ο ιατρός, Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, αποτελεί μία κορυφαία μορφή της σύγχρονης Ορθοδοξίας, έναν ζώντα μάρτυρα της αλήθειας της πίστης.

Η ζωή τού κατά κόσμον γιατρού Βαλεντίν Βόινο-Γιασενέτσκι και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου και Αγίου υπήρξε μια συγκλονιστική σταυρική μαρτυρία.

Ο Βαλεντίν Βόινο-Γιασενέτσκι γεννήθηκε στις 14/27 Απριλίου 1877 στο Κερτς της Χερσονήσου της Κριμαίας. Διαπρεπής γιατρός, και αργότερα καθηγητής Ανατομίας και Χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης, έζησε σε μια από τις πιο ταραγμένες περιόδους της νεότερης ευρωπαϊκής Ιστορίας, ασκώντας με ανιδιοτέλεια το ιατρικό του λειτούργημα και θέτονταs τον εαυτό του στην υπηρεσία του πάσχοντος συνανθρώπου του. Αψηφώντας τις απαγορεύσεις του αθεϊστικού σοβιετικού καθεστώτος συμμετείχε ενεργά στη ζωή της Εκκλησίας και μετά τον θάνατο της γυναίκας του χειροτονήθηκε ιερέας (1921) και στη συνέχεια επίσκοπος Τασκένδης (1923). Από τότε συνδύαζε ποιμαντικά και ιερατικά καθήκοντα, παραμένοντας αρχίατρος του Γενικού Νοσοκομείου Τασκένδης, χειρουργώντας καθημερινά και παραδίδοντας μαθήματα στην Ιατρική Σχολή, πάντα με το ράσο και τον σταυρό του.

Χαρακτηριστική προσωπογραφία
του αγίου Λουκά του Ιατρού.

Ο Άγιος Λουκάς βίωσε την εχθρότητα του σταλινικού καθεστώτος πρoς την Εκκλησία, διώχθηκε, συκοφαντήθηκε, φυλακίστηκε και εξορίστηκε για 11 χρόνια στη Σιβηρία, πέρα από τον Αρκτικό Κύκλο, συνεχίζοντας ακάματα το επιστημονικό έργο του και βοηθώντας όσους είχαν ανάγκη, παρά τα σοβαρά προβλήματα υγείας που αντιμετώπιζε.

Το 1946 παρασημοφορήθηκε για την ηρωική εργασία του στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο και πήρε το Α' Βραβείο Στάλιν για τη μεγάλη προσφορά του στην ιατρική επιστήμη. Ωστόσο, εκείvος απείχε από την απονομή (αντίδραση αδιανόητη για την εποχή) χαρίζοντας το χρηματικό ποσό του βραβείου στα ορφανά του πολέμου.

Στα 70 του χρόνια έγινε Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας, εξασκώντας παράλληλα αναργύρως την Ιατρική. Ολόκληρη η ζωή του ήταν μια συνεχής και ακούραστη εναλλαγή ανάμεσα στο χειρουργικό νυστέρι και τον Σταυρό, μια αδιάλειπτη φροντίδα για τη θεραπεία του σώματος και της ψυχής, χαρίζοντας ελπίδα και ενδυναμώνοντας πνευματικά έναν ταλαιπωρημένο λαό, που στερήθηκε την ελευθερία του, την ιστορία του και τη θρησκεία του.

Ωστόσο, οι κακουχίες και τα βασανιστήρια της φυλακής και της εξορίας, οι διώξεις, οι ατέλειωτες ώρες εργασίες, οι πόνοι και οι θλίψεις που είχε βιώσει με απέραντη καρτερία, επιβάρυναν σοβαρά την υγεία του. Εντούτοις, ακόμα κι όταν έχασε εντελώς την όραση του δεν έπαψε να λειτουργεί και να κηρύττει τον λόγο του θεού μέχρι τις τελευταίες ημέρες της ζωής του. Πλήρης ημερών και έχοντας ολοκληρώσει το έργο της μαρτυρίας του Κυρίου του Εσταυρωμένου για τη δική μας σωτηρία, ο Άγιος Αρχιεπίσκοπος-γιατρός Λουκάς (Βόινο-Γιασενέτσκι) κοιμήθηκε ειρηνικά στις 11 Ιουνίου 1961. Η εξόδιος ακολουθία και εκφορά του σεπτού του σκηνώματος, παρά τις απαγορεύσεις του αθεϊστικού σοβιετικού καθεστώτος, έγιναν με πάνδημη συμμετοχή του λαού, που θρήνησε τον χαμό του αγαθού ποιμένα του. Σύντομα, ο τάφος του έγινε τόπος προσκυνήματος, όπου επιτελούνται μέχρι τις ημέρες μας πλήθος ιάσεων».

Σεπτά λείψανα του αγίου Λουκά του Ιατρού
σε ιερά μονή των Θηβών.

Η μνήμη του αγίου Λουκά του Ιατρού τιμάται σε όλες της χώρες της Ορθοδοξίας την 11^η Ιουνίου, επέτειο της οσίας κοίμησής του. Ειδικότερα στην εκκλησιαστική επαρχία της Καστοριάς τελείται κάθε χρόνο, κατά την αναφερόμενη ημερομηνία, απ’ τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη αυτής κ.κ. Σεραφείμ Πανηγυρική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον ιερό ναό Αγίου Νικάνορα Χλόης, στην οποία μετέχουν πολλοί άξιοι κληρικοί και πάμπολλοι ευσεβείς χριστιανοί της περιοχής. (Βλέπε σχετικώς:

http://www.imkastorias.gr/index.php/enimerosi/arxeio-ekdiloseon/item/658-eortastike-o-agios-loukas )

Κλείνοντας τη σύντομη παρουσίαση του βιβλίου «Άγιος Λουκάς ο Ιατρός» σημειώνουμε, ότι πρόκειται για ένα καλαίσθητο χριστιανικό έντυπο, που σίγουρα είναι πολύ χρήσιμο και ωφέλιμο στους ευσεβείς συμπατριώτες μας, οι οποίοι το έχουν στην κατοχή τους και το μελετούν.
Γιώργος Τ. Αλεξίου

Το Απολυτίκιο του αγίου Λουκά του Ιατρού

«Ιατρόν και ποιμένα Λουκά τιμήσωμεν, Συμφερουπόλεως ποίμνης, Αρχιερέα λαμπρόν, τον βαστάσαντα Χριστού τα θεία στίγματα, τας εξορίας, τα δεινά, εγκλεισμούς εν φυλακαίς,

τας θλίψεις και τα ονείδη, τον επ’ εσχάτων φανέντα εν τη Ρωσία νέον Άγιον».

Ο σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστοριάς
κ.κ. Σεραφείμ, που σέβεται και τιμά ιδιαίτερα
τον άγιο Λουκά τον Ιατρό.

Η θρησκευτική και εμπορική πανήγυρις της “Αναλήψεως του Κυρίου” στο Δισπηλιό Καστοριάς. 28 & 29 Μαΐου 2014.

Ο Πανηγυρίζων ναός της Ανάληψης
στο Δισπηλιό Καστοριάς.

Στο όμορφο χωριό Δισπηλιό Καστοριάς, και πιο συγκεκριμένα στο λεγόμενο “Νησί” της λίμνης Ορεστιάδας, όπου έχει εντοπιστεί προ ετών ένας σημαντικός προϊστορικός οικισμός, υπάρχει ένας λαμπρός ναός του 19^ου αιώνα, που είναι αφιερωμένος στην Ανάληψη του Χριστού. Στον εν λόγω ναό - εντός και πέριξ του - τελείται κάθε χρόνο κατά τη εορτή της Αναλήψεως, δηλαδή την 40στή ημέρα μετά το Πάσχα, πάνδημη θρησκευτική κι εμπορική πανήγυρις. Κατά το παρόν έτος 2014 η πανήγυρις άρχισε το απόγευμα της Τετάρτης 28 Μαΐου κι έληξε το βράδυ της επόμενης ημέρας, της Πέμπτης 29 Μαΐου.

Εδώ παρατίθενται αρκετές φωτογραφίες που ελήφθησαν στο χώρο της αναφερόμενης πανήγυρης κατά τις απογευματινές ώρες της Τετάρτης 28 Μαΐου 2014.

Βλέπε σχετικώς:

 http://fos-kastoria.blogspot.gr/2013/06/12-13-2013.html

Η εικόνα της Ανάληψης έξω από το ναό.

Το Πρόγραμμα της πανήγυρης έτ. 2014

Εικόνα της Ανάληψης του Χριστού.

Η κ. Αγλαΐα Μ. Σκρέκα με την εγγονούλα της
.

Παραδοσιακά προϊόντα Κωσταραζίου
του Συλλόγου γυναικών "Η Διαμαντόνυφη" (!).

Ο Γιώργος Τ. Αλεξίου, θιασώτης της βυζαντινής μουσικής, δόκιμος ιεροψάλτης.

«Ψαλλώ τω Θεώ μου έως υπάρχω»

Ο Γιώργος Αλεξίου δίπλα στην εικόνα του
Χριστού ευλογούντος. Στη Σιάτιστα.

    Ο Γιώργος Τ. Αλεξίου γεννήθηκε στον Γέρμα Καστοριάς το έτος 1952. Ανήκει σε παλαιά οικογένεια του χωριού, που διακρινόταν ανέκαθεν για την έντονη θρησκευτικότητά της και την παραδοσιακή κι επιτυχή ενασχόληση αρκετών αρρένων μελών της με τη βυζαντινή μουσική και το ιεροψαλτικό λειτούργημα. Αναφέρεται ενδεικτικά, ότι ένας πρόγονός του, ο ιερέας Παπαδημήτρης (+1890), ήταν κάτοχος της βυζαντινής μουσικής, και ότι, τόσον ο προπάππος του Τριαντάφυλλος Αλεξίου (Ντάφας, +1918), όσον και ο παππούς του Γεώργιος Αλεξίου (Γιωργούλης, +1964), υπήρξαν επί πολλά έτη δεξιοί καλλίφωνοι ιεροψάλτες της ενορίας του Γέρμα. Ο Γιώργος Αλεξίου κληρονόμησε, όπως ήταν φυσικό, την ιδιαίτερη κλίση και τη μεγάλη αγάπη των ευσεβών προγόνων του προς τη θρησκευτική μας μουσική, και γι’ αυτό, από την εφηβική του ηλικία, ασχολήθηκε συστηματικά με την εκμάθηση - μελέτη αυτής (της βυζαντινής μουσικής) και με τη σωστή ανάγνωση και απόδοση της απ’ το ψαλτικό αναλόγιο κατά τις ιερές Ακολουθίες.

    Τα πρώτα βασικά μαθήματα βυζαντινής μουσικής τα έλαβε ο Αλεξίου κατά το έτος 1968, σε ηλικία 16 ετών, όταν ως μαθητής Γυμνασίου διέμενε στο Εκκλησιαστικό Οικοτροφείο «Ο Μέγας Βασίλειος» Άργους Ορεστικού. Δάσκαλός του ήταν τότε ο καλλίφωνος εφημέριος Μαυροχωρίου και ταλαντούχος ιεροψάλτης π. Τάκης Αστεριάδης, απ’ τη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής. Δεύτερος μουσικοδιδάσκαλός του υπήρξε, κατά τη διετία 1975-76, ο γνωστός Πρωτοψάλτης της Ιεράς Μητρόπολης Φλώρινας κ. Στέφανος Δόντσιος, ο οποίος δίδασκε βυζαντινή μουσική στην ανάλογη σχολή της ίδιας Μητρόπολης.

 

Ο Γιώργος Αλεξίου στο Αναλόγιο, έτος 1979.
Μαζί του ο κ. Στέργιος Δισλής.

   Σε ιεροψαλτική σχολή της Ιεράς Μητρόπολης Καστοριάς, όπου παρέδιδε μαθήματα ο άριστος Πρωτοψάλτης κ. Γιάννης Χαρίτων, θήτευσε επίσης ο Γιώργος Αλεξίου κατά το έτος 1979, περάτωσε δε τη σχετική μαθητεία του κατά το έτος 1980 στο Νεστόριο, κοντά στον εκλεκτό συνάδελφό του και καθηγητή Βυζαντινής μουσικής κ. Σταύρο Βιρβίλη, που υπηρετούσε τότε ως δάσκαλος στην υπόψη κωμόπολη.

    Ανακεφαλαιωτικά, ο Γιώργος Αλεξίου διδάχτηκε την εκκλησιαστική μας μουσική (βυζαντινή παρασημαντική, λειτουργικό τυπικό, κ.λ.π.), από άριστους μουσικοδιδασκάλους, κατόχους του ιεροψαλτικού αξιώματος, επί τέσσερα έτη περίπου, κι έλαβε τις ανάλογες γνώσεις, τις οποίες αξιοποίησε αρκούντως κατά την πολυετή υπηρεσία του στο Αναλόγιο, πλησίον του έμπειρου ιεροψάλτη του Γέρμα κ. Δημητρίου Ζυγούρα.

    Το έτος 1994 ο Γιώργος Αλεξίου εγκαταστάθηκε μονίμως στην πόλη της Καστοριάς κι έκτοτε ασκεί περιστασιακά το ιεροψαλτικό λειτούργημα. Βεβαίως, εξακολουθεί να λατρεύει τους ανυπέρβλητους λειτουργικούς ύμνους της Εκκλησίας μας, να τους μελετά συστηματικά και να δημοσιεύει κατά καιρούς τα σχετικά πορίσματα των μελετών του. Οι εν λόγω δημοσιεύσεις του αναφέρονται κυρίως στο θεολογικό περιεχόμενο των ύμνων μας και στη νοηματική σχέση και παραλληλία τους με τη θεματολογία της βυζαντινής αγιογραφίας, στην οποία ο παρουσιαζόμενος ιεροψάλτης έχει επιστημονική ειδίκευση (master στη Χριστιανική αρχαιολογία και τέχνη).

Ο Γιώργος Αλεξίου παραπλεύρως του
αείμνηστου ιεροψάλτη Γιάννη Κοντσιώτη.
Έτος 1987.

    Απ’ τους πολλούς και σημαντικούς υμνογράφους της Ορθόδοξης Εκκλησίας ο Γιώργος Αλεξίου ξεχωρίζει και θαυμάζει ιδιαίτερα την Κασσιανή (μοναχή Κασία), για το ποιητικό τάλαντο και τη μουσικοσυνθετική της ικανότητα. Συγκεκριμένα, θαυμάζει τη γλωσσική πρωτοτυπία, τις νοηματικές αντιθέσεις και την ουράνια μελωδία των ποιημάτων της (βλ., π.χ.: «Αυγούστου μοναρχήσαντος επί της γης…», «Σε τον επί υδάτων κρεμάσαντα πάσαν την γην ασχέτως…», «Ήπλωσας τας παλάμας και ήνωσας τα το πριν διεστώτα…»). Τα εν λόγω τροπάρια της Κασσιανής, καθώς βέβαια και τα λοιπά υμνολογικά κείμενα της Εκκλησίας μας, ο Γιώργος Αλεξίου τα μελετά με προσοχή, εμβαθύνει στο θεολογικό περιεχόμενό τους και ακολούθως, απ’ το βάθρο του ιεροψάλτη, τ’ αποδίδει - κοινοποιεί μελωδικά στο εκκλησίασμα, με τον προβλεπόμενο ήχο και την αντίστοιχη συγκινησιακή φόρτιση.

Ο Γ. Αλεξίου δίπλα στην προτομή του εθνομάρτυρα 
Αρχιμανδρίτη  Άνθιμου Γιοβανόπουλου (+1905),
που ήταν αυτάδελφος του προπάππου του Ζήση.

Ο Γ. Αλεξίου, τακτικός προσκυνητής
στον βυζαντινό ναό Αγίου Γερμανού
Πρεσπών.

Οι ιεροψάλτες του Γέρμα: Ι. Κοντσιώτης, Δ. Ζυγούρας,
Μ. Κουτσιαύτης και Γ. Αλεξίου (έτος 1985). 

Ο Γ. Αλεξίου απαγγέλει τον Απόστολο
σε Αγιασμό του  Δημ. Σχολείου Αμπελοκήπων.
Έτος 2003.

Ο ιεροψάλτης Γ. Αλεξίου στο πλευρό του ιερέα
Δισπηλιού π. Γεωργίου Καράτζιου.