Μία σημαντική εκκλησιαστική Ευχή τής εορτής τού Αγίου Πνεύματος.

 

    Κατά τη μεγάλη εορτή τού Αγίου Πνεύματος, που διαδέχεται την επίσης μεγάλη εορτή  τής Πεντηκοστής, η αγία Εκκλησία μας απευθύνει στον Θεό Πατέρα εκ μέρους όλων των Χριστιανών πολύ σημαντικές ευχές. Μία απ’ τις ευχές αυτές, που αναφέρεται στο αναπόφευκτο γήρας των ανθρώπων και που προκαλεί  ιδιαίτερη εντύπωση παρουσιάζεται ακολούθως.

 Ευχή Εσπερινού.

(Δέσποτα φιλάνθρωπε, Πατέρα τού Κυρίου, και Θεού, και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού,) Μη απορρίψῃς ημάς εις καιρόν γήρως, εν τω εκλείπειν την ισχὺν ημών, μη εγκαταλίπῃς ημάς, πριν ημάς εις την γην αποστρέψαι, αξίωσον προς σε επιστρέψαι, και πρόσχες ημίν εν ευμενείᾳ και χάριτι.

Νοηματική απόδοση της Ευχής.

(Δέσποτα φιλάνθρωπε, Πατέρα τού Κυρίου, και Θεού, και Σωτήρος ημών Ιησού Χριστού,) Μην μας ξεχάσεις κατά τον καιρό των γηρατειών μας που δεν θα έχουμε δυνάμεις, μην μας εγκαταλείψεις πριν μπεί το σώμα μας στη γη, αξίωσέ μας να επιστρέψουμε σε Εσένα και πρόσεξέ μας με ευμένεια και χάρη.

Γ.Τ.Α.

Σημείωση. Βλέπε στο σχόλιο 1. την εμπνευσμένη «Προσευχή των ηλικιωμένων» που συνέταξε ο  μακαριστός  Αρχιμανδρίτης Ευσέβιος Βίττης (+ 2009), ο οποίος καταγόταν από τη Βλάστη Κοζάνης.

Η εικόνιση “Ιησούς Χριστός, το Φως τού Κόσμου” αποτελεί άριστη εικονιστική απόδοση τού πνευματικού περιεχομένου τής σημαντικής εορτής “Η Μεσοπεντηκοστή”.

 

Η Μεσοπεντηκοστή είναι μία μεγάλη εορτή τής αγίας Εκκλησία μας, η οποία όμως για διαφόρους (ευεξήγητους ;) λόγους δεν εορτάζεται και δεν παρουσιάζεται απ’ το λαό μας με την επισημότητα που την (της) αρμόζει.

Κατά την Μεσοπεντηκοστή οι Χριστιανοί ενθυμούμαστε κι εορτάζουμε τη μετάβαση τού Χριστού δύο φορές κατά τη φθινοπωρινή εορτή τής Σκηνοποιίας στο ναό των Ιεροσολύμων και μελετούμε το σημαντικότατο κήρυγμα που απηύθυνε εκεί ο Ίδιος προς τους παρευρισκόμενους Ιουδαίους, κι ευρύτερα προς τους Χριστιανούς όλων των μετέπειτα Αιώνων. Το κήρυγμά Του αυτό περιλάμβανε και κοινοποιούσε με συμβολικές λεκτικές εικόνες και με ανάλογες εκφράσεις τη μεγάλη αλήθεια, ότι ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός ήταν ο αναμενόμενος Μεσσίας και ότι απ’ αυτόν προέρχεται η σωτηρία μας.

Η προαναφερόμενη αλήθεια παρουσιάζεται επιγραμματικώς και στο ακολούθως παρατιθέμενο σπουδαίο Τροπάριο τής εν θέματι μεγάλης εορτής:

Τροπάριο Μεσοπεντηκοστής. Κανών β', ωδὴ η', ήχος πλ. δ'.

«Η σοφία του Θεού {: ο Χριστός), τής Μεσοπεντηκοστής μεσούσης, καθώς γέγραπται, τω ιερώ επέστη και εδίδασκεν, ότι όντως αυτός ην, ο Μεσσίας Χριστός, δι' ου η σωτηρία».

Η Ορθόδοξη Εκκλησία μας όρισε να γίνεται ο εορτασμός τής Μεσοπεντηκοστής ακριβώς στο μέσον τής πενηνταήμερης περιόδου, που αρχίζει (η περίοδος) με την Ανάσταση τού Χριστού και τελειώνει με την Πεντηκοστή. Η εορτή αυτή, συμφώνως προς τη διδασκαλία τής εκκλησίας μας, η οποία (διδασκαλία) κοινοποιείται στους πιστούς της και με το Τροπάριο που παρατίθεται ακολούθως, α) ενώνει θεολογικώς τις προαναφερόμενες δύο μεγάλες εορτές, τού Πάσχα και της Πεντηκοστής, β) προσλαμβάνει και μεταδίδει την πνευματική λάμψη αμφότερων, και γ) ενέχει σε μεγάλο βαθμό και προβάλλει με τιμή τη δόξα τής Αναλήψεως τού Δεσπότου Χριστού.

Τροπάριο Στιχηρό. Μεσοπεντηκοστής. Ήχος δ’.

Πάρεστιν η μεσότης ημερών, των εκ σωτηρίου αρχομένων Εγέρσεως, Πεντηκοστή δε τη θείᾳ σφραγιζομένων, και λάμπει τας λαμπρότητας, αμφοτέρωθεν έχουσα, και ενούσα τας δύο, και παρείναι την δόξαν προφαίνουσα, της δεσποτικής, Αναλήψεως σεμνύνεται.

Συμφώνως προς ένα άλλο επίσης σημαντικό Τροπάριο τής Μεσοπεντηκοστής, το αναφερόμενο κήρυγμα τού Χριστού εντός τού ναού των Ιεροσολύμων περιλάμβανε - περιλαμβάνει και τη γνωστή ρήση Του, «Εγώ ειμί το Φως του κόσμου...» (Ιωάν η΄, 12). Το τροπάριο αυτό παρατίθεται ακολούθως:

Τροπάριο Πέμπτης Δ΄ Εβδομάδος. Ήχος πλ. δ’.

Μεσούσης της εορτής του Πάσχα, εν τω ναώ ανήλθες, του ιερού ο Σωτήρ ημών, και στας εν μέσῳ του όχλου, εδίδασκες αυτούς παρρησίᾳ, και έλεγες· Εγώ ειμί το φως του κόσμου, ο εμοί ακολουθών, ου μη περιπατήσει εν τη σκοτίᾳ, αλλ' έξει το φως της αθανάτου ζωής. (Ιωάν. η΄, 12 ).

Το υψηλό περιεχόμενο τού προπαρατιθέμενου τροπαρίου τής Μεσοπεντηκοστής αποδίδεται εικονιστικώς και άριστα με την εμπνευσμένη εικόνιση τού Χριστού που (να) κρατάει στο χέρι Του ανοιχτό Ευαγγέλιο, επί του οποίου είναι αναγραμμένη η προαναφερόμενη ρήση Του, «Εγώ ειμί το φως του κόσμου...» .Οι δεσποτικές εικόνες αυτού τού εμπνευσμένου ανάλογου τύπου ορίζονται με την ονομασία «Το φως του Κόσμου» είναι δε πολύ αγαπητές στην πατρίδα μας και γι’ αυτό βρίσκονται αναρτημένες σε πάρα πολλά τέμπλα ναών της.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Οι υποκριτές θεομπαίχτες αποτελούν ένα διαρκές σοβαρό πρόβλημα για την Εκκλησία μας και την ελληνική Κοινωνία.

 

Ο υποκριτής θεομπαίχτης, (ορισμός) = Αυτός που υποκρίνεται τον ευσεβή και που εμπαίζει το Θεό και, γενικότερα, τα θεία.

Μη πλανάσθε, Θεός ου μυκτηρίζεται. (Γαλάτ. στ’, 7).

Στην Εκκλησία μας και γενικότερα στη χριστιανική Κοινωνία υπήρχαν ανέκαθεν, και δυστυχώς υπάρχουν και τώρα, αρκετοί άνθρωποι που είναι εκ φύσεως υποκριτές θεομπαίχτες. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν ένα διαρκές πρόβλημα για την αγία Εκκλησία μας και για την ελληνική Κοινωνία.

Στην εποχή μας, οι περισσότεροι υποκριτές θεομπαίχτες ενεργούν απαρατήρητοι και γι’ αυτό είναι άγνωστοι στους πολλούς ανθρώπους. Είναι όμως παρατηρήσιμοι, και πολύ καλά γνωστοί στους ευάριθμους υποψιασμένους Χριστιανούς. Οι εν λόγω επιφυλακτικοί και δύσπιστοι Χριστιανοί παρακολουθούν με προσοχή τις διάφορες «ευρηματικές» ενέργειες αυτών και συνάγουν τα αντίστοιχα θλιβερά συμπεράσματα.

    Μία απ’ τις συχνότερες «επιτυχίες» των αναφερόμενων «ακατανόητων» προσώπων είναι η επιδίωξη και η επίτευξη νέων αγιοαναγνωρίσεων και “αγιοποιήσεων”, και μάλιστα χωρίς να υπάρχουν προς τούτο όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις και χωρίς να τηρούνται όλες οι σχετικές διαδικασίες που προβλέπουν οι Ιεροί Κανόνες τής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι άνθρωποι αυτοί, μερικοί εκ των οποίων είναι και κάτοχοι κάποιου εκκλησιαστικού αξιώματος {!}, αναζητούν στην τοπική κοινωνία ή εντοπίζουν σε παλαιά βιβλία αναφορές σε αποθανόντες έντιμους συνανθρώπους μας, και για να τους «εκμεταλλευτούν» αναλόγως, τους παρουσιάζουν και τους προβάλλουν ποικιλοτρόπως στους ευσεβείς Χριστιανούς ως αγίους. Επιπλέον, με διάφορες «κατάλληλες» ενέργειές τους επιτυγχάνουν μερικές φορές και την αγιοκατάταξη αυτών απ’ τη Μεγάλη Εκκλησία. Κατόπιν φιλοτεχνούν αντίστοιχες εικόνες τους, προμηθεύονται αργυρές λειψανοθήκες, βάζουν εντός τους μερικά οστά και προσωπικά αντικείμενα των λογιζόμενων αγίων, και τις τοποθετούν σε ναούς ή τις περιφέρουν για προσκύνηση τού περιεχομένου τους ανά την επικράτεια, με σκοπό την είσπραξη ανάλογων εσόδων.

Αυτός προφανώς είναι κι ένας απ’ τους λόγους που σε ορισμένες επαρχίες τής πατρίδας μας έγιναν τελευταίως σε σύντομο χρονικό διάστημα πολλές αγιοποιήσεις, ενώ κατά τα προηγούμενα 200 – 300 χρόνια είχαν γίνει ελάχιστες !

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Σημειώσεις.

1)     Στο διαδίκτυο υπάρχουν πάμπολλες παρουσιάσεις τέτοιων αγίων, καταγραφές απίθανων θαυμάτων τους και παραθέσεις ανάλογων προφητειών και διηγήσεών τους.

2)     Βλέπε σχετικώς κι ενδεικτικώς σχόλια 1. και 2.

Τροπάριο Πεντηκοστής: “Ιησού Χριστέ, όπως θεράπευσες τον Παράλυτο, δώσε υγεία στην ψυχή μου που είναι παράλυτη από τις αμαρτίες, και στήριξέ με να βαδίζω στον δικό σου ορθό δρόμο”.

 

«...ίδε, (παράλυτε), υγιής γέγονας· μηκέτι αμάρτανε, ίνα μὴ χείρόν σοί τι γένηται». Ο Κύριος. (Ιωάν. ε’, 14).

Όλοι οι Χριστιανοί είμαστε, λόγω των αμαρτιών τής ανθρώπινης φύσης μας, λίγο ή πολύ πνευματικώς παράλυτοι. Το γεγονός αυτό το λαμβάνει υπόψη της η Αγία Εκκλησία μας και για να μας βοηθήσει σχετικώς και αναλόγως, μάς υποδεικνύει και μας προτρέπει με τη διδασκαλία της, με τα κηρύγματα των Πατέρων της και με τα τροπάριά της, να εξετάσουμε καλώς το θαύμα τής ψυχοσωματικής ίασης από τον Ιησού Χριστό τού “Παράλυτου τής Βηθεσδά” (Ιωάν. ε’, 1 - 15), και να παραδειγματιστούμε απ’ αυτό, ώστε να λάβουμε από την Κύριο και τη δική μας ίαση ψυχής και σώματος. Ένα εκλεκτό Τροπάριο ως τα προαναφερόμενα, που ψάλλεται στους ναούς μας κατά την ημέρα Πέμπτη τής Δ΄ Εβδομάδος τού Πεντηκοσταρίου, παρουσιάζεται ακολούθως σε κείμενο και σε νοηματική του απόδοση:

Τροπάριο. Ήχος δ'

Ως επί κλίνης με κείμενον οδύνης, Χριστὲ πολυέλεε, των εγκλημάτων μου και παρειμένον τοις μέλεσιν, ως διά μέγα, φιλανθρωπίας πέλαγος άνθρωπος, θελήσει γενόμενος, νυν αοράτως με, ως τον παράλυτον έγειρον, και τρίβους θείας, των εντολών σου τρέχειν ευόδωσον, ο προ του Πάθους, τοις λαοίς Σωτήρ, των Εβραίων θαυμάτων τοις πλήθεσι, παριστάμενος ότι, Θεός ων, βουλήσει πάσχεις σαρκί.

Νοηματική απόδοση τού Τροπαρίου.

    Χριστέ πολυέλεε, εμένα, που εξαιτίας των μεγάλων αμαρτιών μου βρίσκομαι στο κρεββάτι του πόνου και με παράλυτα τα μέλη τού σώματός μου, εσύ, που λόγω τής μεγάλης φιλανθρωπίας σου έγινες με τη θέλησή σου άνθρωπος, τώρα αοράτως βοήθησέ με να σηκωθώ όρθιος όπως ο παράλυτος, και να τρέχω στους δρόμους των θεϊκών εντολών σου, εσύ, που πριν από τη σταυρική σου θυσία παρουσίασες με τα πολλά θαύματα σου στα πλήθη των Εβραίων, ότι, ενώ ήσουν Θεός αποδέχτηκες με τη θέλησή σου βασανιστήρια στο σώμα Σου.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Ο πονηρός κι έμμεσος πόλεμος των ημερών μας κατά τής Αγίας Εκκλησίας μας.

         

    Όλοι οι Χριστιανοί γνωρίζουμε, ότι ο μισόκαλος Διάβολος πολεμάει διαρκώς και λυσσωδώς την αγία εκκλησία μας απ’ την ημέρα που την ίδρυσε με το τίμιο αίμα Του ο κύριός μας Ιησούς Χριστός, και  θα την πολεμάει έως τους έσχατους χρόνους. Ο πόλεμος αυτός είναι, είτε άμεσος και φανερός και γίνεται απ’ τους γνωστούς τοις πάσι ανθρώπους -  όργανα του Διαβόλου, είτε έμμεσος και δυσδιάκριτος και πραγματώνεται από ανυποψίαστους, από απονήρευτους κι από εκβιαζόμενους αξιωματούχους της.

 Ακολούθως θα παρατεθούν πέντε απ’ τα πολλά υπάρχοντα χτυπητά παραδείγματα τού διεξαγόμενου έμμεσου και λίαν ζημιογόνου πολέμου κατά της Ορθοδοξίας:

1)                    Επιλογή αρκετών ταγών τής Εκκλησίας μας όχι βάσει των  μεγάλων αρετών και των πολλών ικανοτήτων που πρέπει να έχουν οι εν λόγω αξιωματούχοι,  αλλά βάσει της αδύναμης θέλησης, του υποχωρητικού χαρακτήρα και τής ελαστικής κι ευάλωτης συνείδησής αυτών.

2)         Πληθώρα αγιοποιήσεων και μάλιστα χωρίς να υπάρχουν για τ’ αναφερόμενα πρόσωπα οι οριζόμενες από τους ιερούς κανόνες ανάλογες προϋποθέσεις, με σκοπό να επέλθει ο αντίστοιχος  “πληθωρισμός” και η επακόλουθή του σχετική απαξίωση απ’ τους πιστούς αυτών των ανθρώπων και γενικότερα του συνόλου των αγίων τής άμωμης πίστης μας.

3)                     Αποϊεροποίηση των σεπτών ναών μας με την εσκεμμένη απομάκρυνση από την Κόγχη του Αγίου Βήματος τού μεγάλου Σταυρού λιτανείας, και με την εντός αυτών (των ναών) παρουσίαση ποικίλων διαλέξεων, με τη διεξαγωγή διάφορων μαθημάτων και σεμιναρίων, καθώς και με την πραγματοποίηση μουσικών συναυλιών με τραγουδιστές και με έγχορδα  και κρουστά αντίστοιχα όργανα.

4)                     Πολλαπλές διώξεις κι ενέργειες άδικης απαξίωσης σεβαστών Ιερέων, ζηλωτών Μοναχών, έγκριτων Θεολόγων κι ευσεβών πιστών, με σκοπό να καμφθεί  το γενναίο φρόνημά τους και να υποκύψουν σχετικώς.

5)                     Κατασκευή τιμητικών Μνημείων και διοργάνωση επετειακών εκδηλώσεων ακόμη και για επιφανή πρόσωπα που αποδεδειγμένως βαρύνονται με αντιχριστιανικές ενέργειες και πράξεις.

Γεώργιος Τ. Αλεξίου.

Κυριακή του Θωμά. (Ιωάν. κ’ 19 – 31). Δύο εικόνες τής Ορθοδοξίας νοηματικώς συναφείς.

     

    Εικονίσεις τού Ιησού Χριστού με αποδείξεις πιστοποίησης τής Σταυρικής θυσίας Του:

Παρουσιάζουν τον Χριστό φέροντα στo τίμιο σώμα Του τις ματωμένες πληγές απ’ τη φρικτή Σταύρωσή Του.

Αριστερά, η Ψηλάφηση των τραυμάτων Του απ’ τον Απόστολο Θωμά.

Δεξιά, η παρουσίαση των ματωμένων χεριών και ποδιών Του στους πιστούς όλων των αιώνων.

Ο άγιος Γεώργιος παρουσιαζόμενος σε Δοξαστικό τροπάριο τής εορτής του με συμβολικές γεωργικές εκφράσεις σχετικές τού ονόματός του.

 Τροπάριον Δοξαστικὸν. Ήχος πλ. β'.

    Αξίως του ονόματος, επολιτεύσω στρατιώτα Γεώργιε· τον σταυρόν γαρ τού Χριστού, επ' ώμων αράμενος, την εκ διαβολικής πλάνης χερσωθείσαν γην εκαλλιέργησας, και την ακανθώδη θρησκείαν των ειδώλων εκριζώσας, της Ορθοδόξου Πίστεως κλήμα κατεφύτευσας· όθεν βλυστάνεις ιάματα, τοις εν πάσῃ τη οικουμένῃ πιστοίς, και Τριάδος γεωργός, δίκαιος ανεδείχθης· Πρέσβευε δεόμεθα, υπέρ ειρήνης του κόσμου, και σωτηρίας των ψυχών ημών.

Νοηματική απόδοση του Δοξαστικού Τροπαρίου.

    ‘Αγιε Γεώργιε, στρατιώτη του Χριστού, έζησες εδώ στη γη όπως ταίριαζε στο όνομά σου. Αφού σήκωσες το νοητό σταυρό τού Χριστού στους ώμους σου, καλλιέργησες την πνευματική γη που είχε γίνει χέρσα από διαβολική πλάνη, και αφού ξερίζωσες απ’ αυτήν τη θρησκεία των ειδώλων που ήταν γεμάτη αγκάθια, φύτεψες βαθιά στη θέση της το κλήμα τής Ορθόδοξης πίστης, απ’ το οποίο αντλείς και παρέχεις ιάματα στους πιστούς όλης τής οικουμένης, και αναδείχτηκες άριστος γεωργός τού Τριαδικού Θεού. Σε παρακαλούμε, να ζητάς απ’ τον Θεό να παρέχει ειρήνη στον κόσμο και να σώζει τις ψυχές μας.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.