Σκέψεις περί των εκδηλώσεων «Τα Δ' Καραβαγγέλεια, 2026» μετά το πέρας τους.

     

    Κατά την χθεσινή Κυριακή τής Απόκρεω (τής Κρίσεως !) 15 φεβρουαρίου 2026, ολοκληρώθηκαν στην Καστοριά οι 5/ήμερες (11 – 15 Φεβρουαρίου) εθνικοπολιτιστικές εκδηλώσεις “Τα Καραβαγγέλεια”{!}. Οι εκδηλώσεις αυτές, όπως ήταν φυσικό, επόμενο και αναμενόμενο, υπενθύμισαν στους πολίτες τής Καστοριάς και πολλά απ’ τα απαράδεκτα αιματηρά και τραγικά γεγονότα τού Μακεδονικού Αγώνα, και τους θύμισαν μερικούς από τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς αυτών (των απαράδεκτων γεγονότων). Ο πανάγαθος Θεός μας, που είναι Θεός τής ειρήνης και της αγάπης, σίγουρα πόνεσε πολύ τότε για τα εν λόγω ανατριχιαστικά συμβάντα και βεβαίως, θα κρίνει δικαίως κατά την ημέρα τής Κρίσεως αυτούς που τα διέπραξαν. Γεννάται όμως το καίριο ερώτημα: Εμείς οι νυν Ορθόδοξοι Χριστιανοί τής Καστοριάς τί γνώμη έχουμε περί των υπόψη φοβερών πράξεων και τι πρεσβεύουμε για τους συντελεστές τους; Τους ψέγουμε, καταδικάζουμε τις ενέργειές τους και τους αγνοούμε; ή στρουθοκαμηλίζουμε, τους δικαιολογούμε και τους εξυμνούμε, και “μείζονα τούτων αμαρτίαν έχομεν”;

Γιώργος Τ. Αλεξίου, απόγονος στενών συγγενών των γηγενών Μακεδονομάχων, Αρχιμανδρίτου εθνομάρτυρα Άνθιμου Γιοβανόπουλου και Αλέξη Γ. Αλεξίου.

Τροπάριο Κυριακής τής Απόκρεω: Καθήκοντα και υποχρεώσεις όλων των Χριστιανών (Επισκόπων, Μοναχών, Λαϊκών).

 Ιδιόμελον. Ήχος βαρὺς.

   

    Τας του Κυρίου γνόντες εντολάς ούτω πολιτευθώμεν· πεινώντας διαθρέψωμεν, διψώντας ποτίσωμεν, γυμνούς περιβαλώμεθα ξένους, συνεισαγάγωμεν, ασθενούντας, και τους εν φυλακή, επισκεψώμεθα, ίνα είπῃ και προς ημάς, ο μέλλων κρίναι πάσαν την γην· Δεύτε οι ευλογημένοι του πατρός μου, κληρονομήσατε, την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν.

Νοηματική Απόδοση τού Τροπαρίου.

    Εμείς οι χριστιανοί, που γνωρίζουμε καλώς τις εντολές τού Κυρίου, πρέπει να κάνουμε στη ζωή μας τα εξής: Να παρέχουμε τροφή στους πεινασμένους ανθρώπους, να δίνουμε νερό στους διψασμένους αδελφούς μας, να ντύνουμε (και να μην παίρνουμε τα κατασχεθέντα σπίτια συνανθρώπων μας που ατύχησαν), να περιθάλπουμε τους ξένους, να επισκεπτόμαστε τους ασθενείς που βρίσκονται στα νοσοκομεία και να βοηθούμε τους δυστυχισμένους που είναι στις φυλακές, έτσι ώστε, αφού τα κάνουμε όλα αυτά, να πει και προς εμάς ο Χριστός που πρόκειται να κρίνει όλη τη γη. Ελάτε κοντά μου όλοι εσείς που είστε ευλογημένοι απ’ τον Θεό Πατέρα μου για να κληρονομήσετε τον Παράδεισο που ετοίμασε για εσάς

    Αξίωμα κοινής λογικής: Η Εκκλησία οργανώνει και πραγματοποιεί εκδηλώσεις που συνάδουν απολύτως με την υψηλή αποστολή της. Εκδηλώσεις αλλότριού της περιεχομένου μπορούν κάλλιστα και πρέπει να τις πραγματοποιούν άλλες αρμόδιές τους  Αρχές και Σωματεία.

Γιώργος Τ. Αλεξίου

Μνημόσυνο ηρώων στρατιωτών μας στην Καστοριά. Ψυχοσάββατο 14 - 2 – 2026.

     

    Το Ψυχοσάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, ώρα 11.00 π.μ., πραγματοποιήθηκε στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο Καστοριάς το καθιερωμένο ετήσιο εθνικοθρησκευτικό Μνημόσυνο όλων των γενναίων στρατιωτών μας, που έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος κατά τους πολυαίμακτους αγώνες του Έθνους μας. Το εν λόγω Μνημόσυνο οργάνωσε το 15ο Σύνταγμα ΠΖ και το τέλεσε ένας άξιος ιερέας τής Μητροπόλεως Καστοριάς.. Στο Μνημόσυνο παρευρέθηκαν και το παρακολούθησαν με έκδηλη συγκίνηση ανώτεροι αξιωματικοί του Στρατού και της Ελληνικής Αστυνομίας που υπηρετούν στην Καστοριά, αρκετοί γενναιόφρονες κι ευγνώμονες δημότες της, και βεβαίως, πολλοί στρατιώτες μας.

Αμέσως μετά την τελετή του θρησκευτικού Μνημοσύνου, ο Διοικητής του 15ου Συντάγματος ΠΖ κατέθεσε στέφανο στο Ηρώο του Νεκροταφείου και ακολούθως έγινε το Προσκλητήριο των 112 αξιωματικών, 94 υπαξιωματικών και 5.718 οπλιτών του Στρατού μας, που έχυσαν το τίμιο αίμα τους στο Γράμμο και το Βίτσι για την ελευθερία και τη δημοκρατία, κατά τον επάρατο ανταρτοπόλεμο 1946 – 49, και που έκτοτε είναι, πολλοί εξ αυτών, θαμμένοι στο αναφερόμενο Στρατιωτικό Νεκροταφείο. Ακολούθως, η παρευρισκόμενη Διμοιρία Στρατού έψαλε τον Εθνικό μας Ύμνο κι έτσι περατώθηκε η εξεταζόμενη σεπτή εκδήλωση.

Ακολούθως, όλοι οι παρευρισκόμενοι και συμμετέχοντες στο εν λόγω μνημόσυνο, αξιωματούχοι, στρατιώτες και απλοί πολίτες, επισκέφτηκαν τον υπόγειο κοιμητηριακό ναό Αγίου Γεωργίου, του Νεκροταφείου, καθώς και την παρακείμενή του κρύπτη, όπου αναπαύονται τα τίμια οστά πολλών νεκρών ηρώων μας, προσκύνησαν δεόντως και άναψαν κερί στη μνήμη τους. Τέλος, έλαβαν όλοι τα παραδοσιακά κόλλυβα και αποχώρησαν απ’ το Νεκροταφείο έμπλεοι ψυχικής ανάτασης κι εθνικού παλμού.

 Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Τρεις εκφράσεις Χριστιανικής παράδοσης απλών ανθρώπων τής Καστοριάς.

 

    Οι απλοί και άδολοι Χριστιανοί τής θεοφιλούς πόλης Καστοριάς και τής ευλογημένης περιφέρειάς της είναι, ως γνωστόν, άριστοι κάτοχοι τής σωτήριας χριστιανικής πίστης και φορείς τής δισχιλιετούς ανάλογης παράδοσης. Την εν λόγω πίστη τους και την παράδοση τις βιώνουν και τις εκφράζουν ποικιλοτρόπως σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Τρεις τέτοιες περιπτώσεις έκφρασης χριστιανικής παράδοσης κατέγραψε ο γράφων Γ. Τ. Α. στο χωριό του και τις παρουσιάζει ακολούθως.

1)                 Δεν πρέπει να αναφέρουμε και να σχολιάζουμε πεθαμένους ανθρώπους, οι οποίοι όταν ζούσαν διέπραξαν μεγάλες αμαρτίες, ή που συνετέλεσαν στην διάπραξη αυτών από άλλους, διότι έτσι “τους βγάζουμε απ’ τη γούρνα τους {= τον τάφο τους)” και δεν αφήνουμε την ψυχή τους να ησυχάσει. Αυτοί οι αμαρτωλοί βρίσκονται τώρα “στο δρόμο του Θεού” {= στη μεταθανάτια ζωή) και πρόκειται να δικαστούν.

2)                 Όποιος σκοτώσει άνθρωπο παίρνει στο λαιμό του και τις αμαρτίες τού σκοτωμένου, διότι εάν ζούσε (ο σκοτωμένος) ίσως να μετανοούσε, να συγχωρείτο για τις αμαρτίες του και να σωζόταν.

    

    Ένας αμαρτωλός άνθρωπος εάν μετανοήσει ειλικρινώς συγχωρείται ακόμη και για τις μεγάλες εκούσιες αμαρτίες του, αυτές όμως {: οι αμαρτίες του} δεν γίνεται να συγχωρεθούν, καθότι στις πλείστες των περιπτώσεων είναι “αμαρτίες διαρκείας”. Ο φόνος π.χ. ενός πολύτεκνου γονέα είναι “αμαρτία διαρκείας”, διότι η χήρα σύζυγός του, τα ορφανά τέκνα, τα εγγόνια του και οι συγγενείς του βιώνουν εφ’ όρου ζωής την απώλειά του και υποφέρουν εξ αιτίας τού φονέα του διαρκώς και πολλάκις.

1) “Τον Θεό τον ρώτησες;” 2) “Τί θα πει ο Θεός;”. Δύο παροιμιακές φράσεις παλαιών και τωρινών κατοίκων τής ευλογημένης επαρχίας Καστοριάς.

 

Η γεωγραφική περιφέρεια τής Ορεστίδας {: Καστοριάς) άκουσε, γνώρισε και αποδέχτηκε το κήρυγμα τού Ευαγγελίου κατά τον πρώτο αιώνα τού Χριστιανισμού. Από τότε κι έως σήμερα, επί 2.000 έτη περίπου, οι εκάστοτε κάτοικοί της διακρίνονται για τη θερμή πίστη τους στον Τριαδικό Θεό, για τη μεγάλη ευσέβειά τους και για τον ενσυνείδητο και υποδειγματικό χριστιανικό βίο τους.

Η προαναφερόμενη θερμή χριστιανική πίστη των Ορεστών δηλώνεται, φανερώνεται και πιστοποιείται άριστα, και με τις εδώ δύο θεματικές παροιμιακές φράσεις που χρησιμοποιούν αυτοί πολύ συχνά: α) “Τον Θεό τον ρώτησες;” και β) “Τί θα πει ο Θεός;”. Πιο συγκεκριμένα, όταν ένας νουνεχής κάτοικος τής Καστοριάς πληροφορείται, ότι κάποιος γνωστός του επιθυμεί να εκτελέσει ένα σπουδαίο έργο, υλικό ή πνευματικό, ο νουνεχής Καστοριανός τού θέτει το ρητορικό ερώτημα με την αυτονόητη απάντηση: “Τον Θεό τον ρώτησες;”, που σημαίνει: “Εάν ρωτούσες σχετικώς τον Θεό ποια νομίζεις ότι θα ήταν η απάντησή Του; Έ, λοιπόν, βάσει αυτής πράξε”.

    Επίσης, όταν ένας Καστοριανός αποφασίζει και πρόκειται να κάνει μία σημαντική πράξη θέτει στον εαυτόν του το ερώτημα, “Τί θα πει ο Θεός εάν κάνω αυτήν την πράξη;” κι ενεργεί αναλόγως.

Για να γίνουν περισσότερο κατανοητά τα προαναφερόμενα θα παρατεθούν ακολούθως τρία σχετικά χτυπητά παραδείγματα.

1^ον) Είμαι Βουλευτής και πιέζομαι από παρατρεχάμενούς μου να προβώ σε ρουσφετολογικές προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων. Πριν κάνω αυτήν την ανήθικη ενέργεια θέτω στον εαυτό μου το ερώτημα: “Τί θα πει ο Θεός εάν κάνω τέτοιες προσλήψεις;” και φυσικά δεν τις κάνω.

2^ο) Είμαι Δήμαρχος και θέλω για ψηφοθηρικούς ή για άλλους λόγους να στήσω έναν ανδριάντα ενός επιφανούς Προσώπου με αμφιλεγόμενη όμως δράση, την οποία γνωρίζω καλώς. Πριν στήσω τον ανδριάντα του και πριν οργανώσω τις ανάλογες τιμητικές κι “εδεσματούχες” εκδηλώσεις, θα θέσω στον εαυτό μου το ερώτημα ,“Τί θα πει ο Θεός εάν στήσω αυτόν τον ανδριάντα κι εάν παραθέσω τ’ ανάλογα πλούσια τραπεζώματα, που φυσικά θα τα πληρώσουν οι πένητες εργάτες και οι πτωχοί αγρότες;” Και φυσικά δεν τον στήνω.

3^ο) Είμαι εύπορος Δημόσιος υπάλληλος και “άγιος φιλάργυρος”, και σκέφτομαι να αγοράσω μισοτιμής από την Τράπεζα κατασχεθέντα διαμερίσματα συμπολιτών μου που ατύχησαν, να πετάξω έξω απ’ αυτά στον δρόμο τις ταλαίπωρες οικογένειές τους και να τα νοικιάσω. Πριν εκτελέσω αυτό το μεγάλο αμάρτημα σκέφτομαι “Τί θα πει ο Θεός εάν πράξω αυτό το «νόμιμο έγκλημα» και τι θα υποστώ κατόπιν; Και ορθώς δεν το κάνω.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Ο Αϊ-Τρίφυλλας, η λαϊκή ονομασία τού αγίου Τρύφωνος στον Γέρμα Καστοριάς. Ο συνεορτασμός κατά την εορτή του (+1 Φεβρουαρίου) όλων των κατοίκων τού χωριού που έφεραν το ωραίο όνομα Τριαντάφυλλος.

    

Όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του θεοσκέπαστου χωριού “Ο Γέρμας” Καστοριάς ήταν κατά την παλαιά εποχή, πριν απ’ το έτος 1965 περίπου, φιλόπονοι αγρότες και γι’ αυτό τιμούσαν ιδιαιτέρως τον προστάτη των γεωργών και αμπελουργών άγιο Τρύφωνα. Όμως, επειδή το σεπτό όνομα Τρύφων, λόγω τής κατάληξής του “-ων”, ήταν γι’ αυτούς {: και είναι ακόμα} παράξενο και δυσκολοπρόφερτο, το είχαν μεταλλάξει μεταξύ τους και το έκαναν “Τρίφυλλα” !. Για το ίδιο λόγο επίσης οι Γερμανιώτες βάπτιζαν, και βαπτίζουν και τώρα, τα παιδιά τους με το ωραίο όνομα Τριαντάφυλλος, και βεβαίως το εόρταζαν κατά την ημέρα του αγίου Τρύφωνος (+1η Φεβρουαρίου}. Έλεγαν λοιπόν, π.χ.: «Ταχιά είνι φλιβάρς κι γιουρτάζ’ ου Άι-Τρίφυλλας. Προυί - προυί θα πάμι σν ικκλησιά, θα υψώσουμι λειτουργιά, θα κιραστούμι στς Ντάφδις (: Τριαντάφυλλους), κι όλ’ μέρα δεν θα δλέψουμι στα χουράφια μας».

Οι προαναφερόμενοι Γερμανιώτες έως το έτος 1980 περίπου “αγνοούσαν” την ύπαρξη τού νεομάρτυρος αγίου Τριαντάφυλλου (+1663). Περί το έτος αυτό όμως οικοδομήθηκε στο γειτονικό τους χωριό Δρυόβουνο Βοΐου (Ντριάνοβο) ένας λαμπρός ναός του Αγίου Τριαντάφυλλου κι από τότε το εν λόγω όνομα εορτάζεται και προφανώς θα εορτάζεται εσαεί κατά την 8^η Αυγούστου κάθε έτους, ημέρα τής εορτής του.

Παρατηρήσεις.

1)     Τον άγιο Τρύφωνα τον αποκαλούν Αϊ – Τρίφυλλα και οι κάτοικοι του χωριού Δρυόβουνου Βοΐου, ίσως και οι κάτοικοι και άλλων γειτονικών χωριών του Γέρμα. Στο Δρυόβουνο υπάρχει κι εξοχικός ναός του Αγίου Τρύφωνα.

2)     Οι κάτοικοι του Γέρμα αποκαλούν «Ντάφα» τον άντρα που φέρει το ωραίο όνομα Τριαντάφυλλος { > Τραντάφυλλος > Ντάφυλλος > Ντάφας και Νταφούλης}.

Γ.Τ.Α.

Ήρωες και…. “Ήρωες”.

 

Εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί,

Τιμούμε και θεωρούμε ήρωα έναν οποιονδήποτε άνθρωπο που έκανε ή κάνει ηρωικές χριστιανικές πράξεις, τις οποίες αναγνωρίζουμε, εκτιμούμε και επικροτούμε.

Δεν τιμούμε και δεν θεωρούμε ήρωα έναν οποιονδήποτε άνθρωπο που έκανε ή κάνει “ηρωικές” μεν, αντιχριστιανικές όμως πράξεις, τις οποίες απορρίπτουμε, κατακρίνουμε κι επιτιμούμε.

Λογικώς και βάσει των ανωτέρω:

Δεν είναι σωστό και δεν επιτρέπεται να τιμούμε, για τους δικούς μας ιδιοτελείς λόγους, έναν οποιονδήποτε άνθρωπο, που έκανε ή κάνει “ηρωικές” ενέργειες, αντιχριστιανικές όμως, τις οποίες αποδοκιμάζουμε, ψέγουμε και στηλιτεύουμε. Εάν τιμήσουμε ένα τέτοιον “ήρωα” περιπίπτουμε σε μεγάλο αμάρτημα, καθότι μ’ αυτήν την άκριτη απόφασή μας δηλώνουμε εμμέσως κι εμπράκτως, ότι αποδεχόμαστε, εγκρίνουμε κι επικροτούμε τα υπόψη αντιχριστιανικά έργα του.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.