Διδαχή Αββά Ησαΐα (4ος – 5ος αιών): «Ο άνθρωπος πού αμάρτησε κάποτε και δεν έχει τη βεβαιότητα ότι του έγινε συγχώρηση απ’ τον Θεό, είναι υπό μετάνοια, ας μη διδάσκει» !

 

«... Από πού γνωρίζω εγώ ότι έγινα αποδεκτός από τον Θεό, ώστε να ειπώ σε άλλον, κάνε τούτο ή εκείνο, ενώ εγώ ο ίδιος είμαι υπό μετάνοια για τις αμαρτίες μου; Διότι ο άνθρωπος που έπεσε κάποτε είναι υπό μετάνοια και δεν έχει την βεβαιότητα, εφ' όσον δεν γνωρίζει, ότι του έγινε συγχώρησις. Το μεν αμάρτημα βεβαίως επραγματοποιήθηκε, του Θεού δε είναι το έλεος, διότι δεν μπορείς να αμεριμνήσεις με την καρδιά σου, έως ότου εμφανισθείς στο κριτήριο του Θεού. Αν δε θέλεις να μάθεις αν σου δόθηκε συγχώρησις των αμαρτιών σου, σημείο είναι τούτο, εάν δεν κινηθεί κανένα αμάρτημα σου στην ψυχή σου ή δεν καταλάβεις ποιά ήσαν όταν σου ομιλεί άλλος γι' αυτά, άρα επέτυχες έλεος. Αν όμως ζουν ακόμη μέσα σου, κράτα τα και κλαίε γι' αυτά, διότι είναι φόβος και τρόμος και οδύνη ν' αδιαφορήσεις γι' αυτά, έως ότου παρουσιασθείς στο βήμα τού Θεού...».

Φιλοκαλία των Νηπτικών και Ασκητικών. Πατερικαί Εκδόσεις “Γρηγόριος ο Παλαμάς”, τόμ. 12, σελ. 101, Αποφθέγματα.

Παρουσίαση Γ.Τ.Α.