Κυριακή, 21 Αυγούστου 2016

Ο ιερός ναός του Τιμίου Προδρόμου στο αιματοβαμμένο όρος Βίτσι. Πανηγυρίζει την 29η Αυγούστου.

Ο ναός του Τιμίου Προδρόμου στο Βίτσι.
Πανηγυρίζει την 29η Αυγούστου.
Επί μία τριετία, απ’ το 1946 κι έως το 1949, ο εθνικός μας στρατός πολεμούσε με απαράμιλλη τόλμη και γενναιότητα τους ερυθρούς αντάρτες σε ολόκληρη την επικράτεια τής μαρτυρικής πατρίδας μας. Αυτός ο πολύνεκρος ανταρτοπόλεμος έληξε την 29η Αυγούστου 1949 με την οριστική ήττα των αφρόνων ανταρτών στο Βίτσι και τον Γράμμο.
Η 29 Αυγούστου 1949 ήταν λοιπόν η τελευταία ημέρα του επάρατου ανταρτοπολέμου και ημέρα νίκης και θριάμβου του γενναίου στρατού μας. Ήταν επίσης και είναι η ημέρα μνήμης της αποτομής της τιμίας κεφαλής του αγίου Ιωάννου Προδρόμου. Αυτός ο συγχρονισμός (: χρονική ταύτιση) της αναφερόμενης θρησκευτικής εορτής και της τελικής και νικηφόρας μάχης του εθνικού μας στρατού στο Βίτσι και τον Γράμμο ασφαλώς δεν ήταν τυχαίος. Θεωρήθηκε, πολύ ορθώς, απ’ τους ήρωες πολεμιστές εκείνης της περιόδου, καθώς και απ’ όλους τους δημοκράτες Έλληνες, ότι ήταν δηλωτικός της αμέριστης βοήθειας που παρείχε κατά την υπόψη φοβερή τριετία ο Τίμιος Πρόδρομος στον σκληρά αγωνιζόμενο εθνικό μας στρατό.
Ο ναός του Τιμίου Προδρόμου στο Βίτσι.
Δεξιά διακρίνεται το αιματοβαμμένο όρος Μάγκοβιτς
Έχοντας υπόψη οι προαναφερόμενοι γενναιόφρονες Έλληνες αυτό το γεγονός έταξαν τότε στον Τίμιο Πρόδρομο να οικοδομήσουν μετά τον πόλεμο στην κορυφή του Βιτσίου έναν ιερό ναό εις μνήμην της αποτομής της τιμίας κεφαλής του, και παράλληλα εις μνημόσυνο των χιλιάδων στρατιωτών μας που έπεσαν εκείνη την περίοδο υπέρ πατρίδος. Κι έτσι έγινε. Περί το έτος 1980, ο τότε Μητροπολίτης Καστοριάς Γρηγόριος ο Β΄ θεμελίωσε δίπλα στο υπάρχον Εθνικό μνημείο Βιτσίου έναν ιερό ναό του Τιμίου Προδρόμου, τον οποίον όμως δεν πρόλαβε να αποπερατώσει λόγω του ξαφνικού θανάτου του.
Αρκετά χρόνια αργότερα, την 26η Ιουνίου 2010, ο νυν Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καστοριάς κ.κ. Σεραφείμ τέλεσε στην ίδια επίκαιρη θέση τα θυρανοίξια ενός νέου ιερού ναού, προς τιμήν βεβαίως του αγίου Ιωάννου Προδρόμου, καθώς και του αγίου Γεωργίου Ελευθερωτή, κι επίσης εις αιώνιο μνημόσυνο των ηρωικώς πεσόντων ανδρών του εθνικού μας στρατού κατά τον ανταρτοπόλεμο. Ο ναός αυτός, όπως είναι φυσικό, εορτάζει κάθε φορά που εορτάζει ο πάτρωνας του άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής, πανηγυρίζει δε, με τη συμμετοχή χιλιάδων προσκυνητών του, την 29η Αυγούστου εκάστου έτους, για τους βασικούς λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ
Κάποτε επισκέφτηκαν τον πρώην Μητροπολίτη Φλωρίνης και νυν μακαριστόν κυρόν Αυγουστίνο Καντιώτη συγγενείς των φονευθέντων ανταρτών που είναι θαμμένοι σε ομαδικό τάφο της Φλώρινας και παραπονέθηκαν επειδή τελούσε στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο της ίδιας πόλης και στο εθνικό μνημείο της κορυφής του Βιτσίου αρχιερατικό μνημόσυνο υπέρ των πεσόντων στρατιωτών μας. Τους απάντησε ως εξής: “Βάλτε κι εσείς Σταυρό επάνω στους τάφους των συγγενών σας ανταρτών κι εγώ θα τελέσω αμέσως και σ’ αυτούς ανάλογο μνημόσυνο” (Γ.Τ.Α.).

Η αποτομή της τιμίας κεφαλής του Προδρόμου
(+ 29 Αυγούστου). Τοιχογραφία έτ. 1727
σε ναό της Καστοριάς.

Ο μακαριστός Μητροπολίτης Φλωρίνης
κυρός Αυγουστίνος Καντιώτης.


Τέλεση ιερού μνημοσύνου στο εθνικό μνημείο Βιτσίου.


Απόγονοι Μακεδονομάχων
στο μνημείο του Βιτσίου

Εθνικοθρησκευτικό μνημόσυνο στο Βίτσι.


Η αρχαιοελληνική επιγραφή
στο εθνικό μνημείο του Βιτσίου.







Σάββατο, 20 Αυγούστου 2016

Το μεταβυζαντινό μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου στην Εράτυρα Κοζάνης (ιδρύθηκε πριν το έτος 1600).

Ο ναός του Αγίου Αθανασίου, έτ. 1797,
καθολικό του μοναστηριού.
Έξω απ' την ερατεινή  (= αξιαγάπητη) Εράτυρα, τη γνωστή κωμόπολη του νομού Κοζάνης, και σε απόσταση 2 χλμ βορείως αυτής βρίσκεται το ιστορικό μοναστήρι του Αγίου Αθανασίου Σέλιτσας. Το μοναστήρι αυτό είναι κτισμένο πριν απ’ το έτος 1600 σε υψόμετρο 1.000 μ., στην ανατολική πλευρά μιας βαθιάς και άγριας χαράδρας του όρους Άσκιο (υψ. 2111 μ.). Η χαράδρα αυτή περικλείεται από 3-4 βραχώδεις και απότομες κορυφές του αναφερόμενου ασβεστολιθικού όρους είναι δε άνυδρη και με ελάχιστη βλάστηση. Γενικώς το αναφερόμενο τραχύ τοπίο της εξεταζόμενης ιεράς μονής του αγίου Αθανασίου είναι επιβλητικό και υποβλητικό και θυμίζει στον επισκέπτη θεατή του τα ανάλογα μοναστηριακά τοπία του όρους Σινά και της ερήμου του Ιορδάνη.
Ο ιερός ναός του Αγίου Αθανασίου που αποτελεί το Καθολικό της θεματικής μονής οικοδομήθηκε το έτος 1797. Εντός του έχει ένα υπέροχο ξυλόγλυπτο τέμπλο και αξιόλογες φορητές εικόνες. Δεξιά τού Καθολικού βρίσκεται το “Αρχονταρίκι” της ιεράς μονής, που κτίστηκε το έτος 1915 και ομοιάζει με αρχοντική οικία τοπικού αρχιτεκτονικού ρυθμού του 19ου αιώνα. Μπροστά απ’ το Αρχονταρίκι στέκεται το λιτό κωδωνοστάσιο του μοναστηριού, ενώ στο πλάι του υπάρχει ένα άλλο κτήριο με τα κελιά των μοναχών του.
Ο άγιος Αθανάσιος,
υπέρθυρη απεικόνιση στο καθολικό.
Πλησίον του μοναστηριού βρίσκονται δύο ναοί του 18ου αιώνα, ο ναός της Παναγίας και ο ναός του Αγίου Νικολάου, οι οποίοι κοσμούνται με υπέροχες τοιχογραφίες αυτής της εποχής.
Το μοναστήρι πανηγυρίζει δύο φορές το χρόνο, όταν εορτάζει ο πάτρωνάς του άγιος Αθανάσιος, δηλαδή στις 18 Ιανουαρίου και στις 2 Μαΐου, φυλάσσει δε εντός του και προβάλλει για προσκύνηση τεμάχιο του Τιμίου Σταυρού και τίμιο λείψανο της αγίας Ελένης.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ
Ο επισκέπτης - προσκυνητής της ιεράς μονής Αγίου Αθανασίου Εράτυρας εντυπωσιάζεται ιδιαίτερα απ’ το τραχύ, το “άγριο” και “ασκητικό” τοπίο που το περιβάλλει. Το τοπίο αυτό δημιουργεί, κατά γενική παραδοχή και ομολογία, πνευματική ανάταση στο νου του και βαθιά κατάνυξη στην ψυχή του. (Γιώργος Τ. Αλεξίου).

Απολυτίκιον αγίου Αθανασίου. 18 Ιανουαρίου.
Ήχος γ'. θείας πίστεως.

Στύλος γέγονας Ορθοδοξίας, θείοις δόγμασιν υποστηρίζων την Εκκλησίαν, ιεράρχα Αθανάσιε, τω γαρ Πατρί τον Υιών ομοούσιον, ανακηρύξας κατήσχυνας Άρειον. Πάτερ Όσιε, Χριστόν τον θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.

Μερική άποψη της ιεράς μονής.

Το τέμπλο του καθολικού.
Η φωτογραφία ελήφθη απ' το διαδίκτυο.

Το επιβλητικό Αρχονταρίκι της μονής.






Το κωδωνοστάσιο.


Μυλόπετρα και πιθάρι.



Το οίκημα με τα κελιά των Μοναχών.

Ο ναός του Αγίου Νικολάου,
παρεκκλήσι της ιεράς μονής.

Ο ιερός ναός της Παναγίας,
το έτερο παρεκκλήσι της μονής.


Η Κοίμηση της Θεοτόκου,
τοιχογραφία στο ναό του Αγίου Νικολάου.
Η Παναγία και άπαντες οι Προφήται.
Ο άγιος Χριστοφόρος, που τιμάται
ιδιαίτερα στη Δυτική Μακεδονία.
Τοιχογραφία στον άγιο Νικόλαο.

Ο Χριστός εν μέσω των 70 Αποστόλων Του.
Σπάνια απεικόνιση στο ναό Αγίου Νικολάου.












Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2016

Μεθεόρτια προσκυνηματική επίσκεψη στην ιερά μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μικροκάστρου. 17 Αυγούστου 2016.

Άποψη της ιεράς μονής Παναγίας Μικροκάστρου.
Την Τετάρτη 17 Αυγούστου 2016, στα πλαίσια της μεγάλης εορτής  της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο καστοριανός δάσκαλος Γιώργος Τ. Αλεξίου πραγματοποίησε μεθεόρτια προσκυνηματική επίσκεψη στην προ διημέρου πανηγυρίζουσα ιερά μονή της Παναγίας, που βρίσκεται στο Μικρόκαστρο Σιατίστης. Εκεί προσκύνησε τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας (έτ. 1603), που είναι η εφέστια και η έφορος του μοναστηριού,  εντυπωσιάστηκε απ’  την ολόσωμη εικόνα της Παναγίας Γερόντισσας ( : Η  Παναγία με ένδυση Μεγαλόσχημης Μοναχής, ως Ηγουμένη ιεράς μονής), είδε τα λοιπά προσκυνήματα της Μονής,  έλαβε αρκετές φωτογραφίες τους και αναχώρησε έμπλεος πνευματικής ευφορίας και ψυχικής ανάτασης .
Μερικές απ’ τις ληφθείσες φωτογραφίες συνοδεύουν το παρόν σύντομο κείμενο.

ΕΠΙΜΕΤΡΟ
Ύμνος στην Παναγία,  του Νίκου Καζαντζάκη.

- Παρθένα Μάνα, που σαν πνέμα επιάστη ο σπόρος
στο αφίλητο κορμί, κι’ ο Λόγος εσαρκώθη
το αμόλευτο τρυγώντας σπλάχνο σου σα βρέφος!
Ω Δέσποινά μου Υποταγή, τον πόνο δέξου τον
και συ, σαν το σταυρό, και γείρε το κεφάλι
με υπομονή, κατά γης χαμογελώντας –
να μην πνιγεί, Κυρά, στα κλάματά σου ο κόσμος!
Εσύ ’σαι η κιβωτός, που σαν αυγό στην άβυσσο
λάμπεις και στου Θεού τη σκοτεινιά αρμενίζεις,
βαθιά τα σπέρματα όλα μέσα σου φρουρώντας,
Το πράσινο δρεπανωτό πατάς φεγγάρι,
κι όλες στα χέρια σου κρατώντας τις ελπίδες μας
στον άγριον ουρανό κατάφορτη ανεβαίνεις.
κι αχνογελώντας στέκεσαι δεξά στο γιό σου,
Εσύ ’σαι το ανθισμένο κλαρί στην άβυσσο
της δύναμής του. εσύ ’σαι ο στοχασμός ο πράος
μες στο φλεγόμενο καμίνι της οργής του.
Αναμεσός στης Ζωής το δέντρο και της γνώσης,
στον κήπο του Θεού συ φύτεψες, Κυρά μου,
το αφράτο, της Καλοσύνης δέντρο.
κι ως πότιζές το με το κλάμα, επήρε μπόι,
πετάει κλαριά, σκεπάζει τ’ άλλα δέντρα, ανθίζει
ρίχνει καρπό, σαν την καλή ελιά, και φέγγει-
Κι ο Παντοδύναμος στον ίσκιο του αναπαύεται.
Κι η Δεύτερη φριχτή σαν έρθει Παρουσία
κι οι αρχάγγελοι άσπλαχνα τα ερίφια θα χωρίζουν
απ’ τ’ αρνιά, θα σκύψεις τότε εσύ στο γιό σου,
παρακλητικά, να μεσιτέψεις, Ελεούσα!
Τ’ αδάμαστα μεμιάς θα του μερώσουν φρένα
Κι οι τάξες θα χαλάσουν οι διπλές, και δίκαιοι
θ’ αγκαλιαστούν με αμαρτωλούς, κι αγνές παρθένες
με τις γυναίκες που πολύ στη γη αγάπησαν.
Νικάς τη Δικαιοσύνη Εσύ με την αγάπη.
κι όλοι μαζί θα σύρουμε χορό, και θα’ σαι
στον κάβο του χορού, Κυρά, και θα χορεύεις
στον αβασίλευτο ήλιο του Θεού χαρούμενη
και ταπεινή πολύ, σαν την καρδιά του ανθρώπου!

(Το ποίημα ελήφθη απ’ το διαδίκτυο)

Η Παναγία Μικροκάστρου (έτ. 1603)
η εφέστια εικόνα της ιεράς μονής.

Η Παναγία Γερόντισσα,
ως Ηγουμένη της ιεράς μονής.

Άριστη ψηφιδωτή εικόνα του Ιησού Χριστού
στην ιερά μονή Μικροκάστρου Σιατίστης.

Ψηφιδωτή εικόνα της Παναγίας Παιδιοκρατούσας
στο μοναστήρι Μικροκάστρου.

Η νότια πλευρά και η είσοδος
στο Καθολικό της ιεράς μονής Μικροκάστρου.

Η ευσεβής κ. Αντιγόνη στο προαύλιο
της ιεράς μονής Παναγίας Μικροκάστρου.

Κρήνη στο προαύλιο του Μοναστηριού.

Η Παναγία ως Ηγουμένη και Προστασία
του Κλήρου της Αγίου Όρους
(η εικόνα ελήφθη απ' το διαδίκτυο)

Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Το εκκλησάκι της Παναγίας στο “Τρίστρατο” του όρους Γράμμος. Ένας ναΐσκος μεγάλης εθνικοθρησκευτικής σημασίας. (+ 15 Αυγούστου).

Το εκκλησάκι της Παναγίας
στο "Τρίστρατο" Γράμμου.
Επάνω στο θρυλικό όρος Γράμμος, και πιο συγκεκριμένα, στο γεωγραφικό σημείο που φέρει την ονομασία “Τρίστρατο”, βρίσκεται ένα εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στην υπέρμαχο στρατηγό του έθνους μας, την Παναγία. Το εκκλησάκι αυτό αποτελεί ένα σεπτό μνημείο μεγάλης εκκλησιαστικής κι εθνικής σημασίας, καθότι, σύμφωνα με την κτητορική του επιγραφή, ανεγέρθηκε το Φθινόπωρο του μαρτυρικού έτους 1948 απ’ τους γενναίους κι ευσεβείς στρατιώτες του 592 Τάγματος Πεζικού, που πολεμούσαν τότε εκεί υπέρ του δημοκρατικού πολιτεύματος της πατρίδας μας και της θρησκευτικής ελευθερίας των κατοίκων της.

Εκ του παραπάνω λόγου, όλοι οι εχέφρονες δημοκράτες Έλληνες, όταν διέρχονται απ’ τον εξεταζόμενο ναΐσκο στέκονται μπροστά του με ευλάβεια και προσοχή, ενθυμούνται με συγκίνηση κι ευγνωμοσύνη τον τιτάνιο αγώνα και τις θυσίες των ηρώων στρατιωτών μας κατά την φοβερή περίοδο του Ανταρτοπολέμου 1946 – 49, προσεύχονται για την ανάπαυση των αγνών ψυχών τους και σιγοψάλλουν το “Αιωνία η μνήμη αυτών”. (Γιώργος Τ. Αλεξίου).

Τη Υπερμάχω (εκκλησιαστικός ύμνος).

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια, 
Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια,
     Αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε.
     Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,
     Εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον.
     Ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Βλέπε σχετικό βίντεο:
https://www.youtube.com/watch?v=yTei2UojmjU

Η κτητορική - αφιερωτική επιγραφή του ναΐσκου.

Η Παναγία Υπέρμαχος Στρατηγός
των Ενόπλων Δυνάμεών μας.

Το εξεταζόμενο εκκλησάκι της Παναγίας.

"Και ούτος ο αριθμός ικανός"

Η Παναγία Νικοποιός (12ος αιών),
το παλλάδιο του βυζαντινού στρατού
 (βρίσκεται στη Βενετία)

Βλέπε περί Αυτής:
http://leipsanothiki.blogspot.gr/2015/04/438.html


Το εκκλησάκι της Παναγίας Ελευθερώτριας
έξω απ' το Στρατιωτικό Νεκροταφείο Καστοριάς.

Ο δάσκαλος Γιώργος Αλεξίου,
ευγνώμων της θυσίας των στρατιωτών μας
περιόδου 1946 - 49.



Εκκλησάκι "Κοιμήσεως της Θεοτόκου"
 στο Βίτσι, αφιέρωμα διασωθέντος
στρατιώτου μας.