Τρίτη 20 Ιουνίου 2023

Ο Δεσποτικός θρόνος με την επ' αυτού εικόνα του Χριστού ως Μεγάλου Αρχιερέως είναι μία ειδική, μερική και διαρκής έκφραση της Πεντηκοστής.

 

Ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός, κατά τη φρικτή ημέρα τής σταύρωσής Του, ίδρυσε με το τίμιο αίμα Του την Εκκλησία μας κι έκτοτε ο ίδιος αποτελεί την κεφαλή και τον κυβερνήτη αυτής. Σαράντα ημέρες μετά την Ανάστασή Του ο Κύριος αναλήφθηκε στους Ουρανούς και κάθησε σε λαμπρό ουράνιο θρόνο, δίπλα στα έτερα δύο πρόσωπα τής Αγίας Τριάδος, δηλαδή στον Θεό Πατέρα και στο Άγιο Πνεύμα.

Δέκα ημέρες αργότερα, την πεντηκοστή ημέρα από την Κυριακή του Πάσχα ο Χριστός απέστειλε στους Αποστόλους Του το Άγιο Πνεύμα για να τους φωτίσει και να τους ενδυναμώσει, εκπληρώνοντας έτσι την ανάλογη υπόσχεση Του προς αυτούς. Η εν λόγω ημέρα τής αποστολής κι επιφοίτησης του Αγίου Πνεύματος στους Αποστόλους τού Κυρίου αποτελεί τη γενέθλια ημέρα της Χριστιανικής Εκκλησίας και γι' αυτό εορτάζεται ιδιαιτέρως και με την ονομασία “Η Πεντηκοστή”.

    Η Πεντηκοστή, κατά την πίστη και διδασκαλία της Εκκλησίας μας, δεν είναι ένα γεγονός που συνέβη κάποτε μία φορά στην Ιερουσαλήμ, αλλά είναι η αρχή τής συνεχούς παρουσίας τού Αγίου Πνεύματος στην Εκκλησία του Χριστού και η αδιάκοπη κοινωνία Του με τα μέλη της.

Ως προαναφέρθηκε, και κατ' ανθρωπομορφική έκφραση, ο Ιησούς Χριστός μετά την ανάληψή Του στους Ουρανούς κάθεται σε νοητό λαμπρό δεσποτικό Θρόνο φέροντας αρχιερατική αμφίεση και ποιμαίνοντας ως ο μόνος Μέγας Αρχιερέας τη στρατευομένη και θριαμβεύουσα Εκκλησία όλων των αιώνων. Επίγεια “αντανάκλασις” τής όψης τού αναφερόμενου ουράνιου θρόνου και ανθρώπινη αντιγραφή τής νοητής μορφής του αποτελεί ο Δεσποτικός ή Αρχιερατικός θρόνος που υπάρχει σε όλους σχεδόν τους ιερούς ναούς τής Εκκλησίας μας. Στον εν λόγω επίγειο θρόνο τού κάθε ναού είναι αναρτημένη η ιερή εικόνα του Ιησού Χριστού ντυμένου με αρχιερατικά άμφια, και σ' αυτόν (τον θρόνο) στέκεται “εις τόπον και τύπον Χριστού” ο εκάστοτε Επίσκοπος τής αντίστοιχης εκκλησιαστικής περιφέρειας.

    Λαμβάνοντας υπόψη (και) όλα τα προαναφερόμενα μπορούμε να πούμε, ότι ο Δεσποτικός Θρόνος τού κάθε ναού μας και η επ' αυτού αναρτημένη εικόνα του Χριστού ως Μεγάλου Αρχιερέως, αποτελούν από κοινού μία επιτυχή απτοποίηση κι έκφραση του μεγάλου γεγονότος της Πεντηκοστής και κοινοποιούν άριστα στους εκκλησιαζόμενους πιστούς το πνευματικό και σωτηριολογικό περιεχόμενο και το θεολογικό νόημα της ομώνυμης μεγάλης εορτής, δηλαδή της Πεντηκοστής.

Η παρούσα σύντομη θεολογική μελέτη θα κλείσει με την παράθεση δύο πολύ γνωστών προσευχών, που “ανήκουν” στην Κυριακή της Πεντηκοστής Η πρώτη απευθύνεται στον Ιησού Χριστό και η δεύτερη στο Άγιο Πνεύμα. Στη δεύτερη παρουσιάζεται με θαυμάσιο τρόπο το έργο και η θέση που κατέχει Αυτό (το Άγιο Πνεύμα) στη ζωή και τη συνείδηση τής Εκκλησίας.

1) Προσευχή εις τον Χριστόν. Ο “Οίκος” {: βασικό τροπάριο} τής Πεντηκοστής.

Ταχείαν και σταθεράν δίδου παραμυθίαν τοις δούλοις σου Ιησού,

εν τω ακηδιάσαι τα πνεύματα ημών,

μη χωρίζου των ψυχών ημών εν θλίψει,

μη μακρύνου των φρενών ημών εν περιστάσεσιν,

αλλά αεί ημάς πρόφθασον. Έγγισον ημίν, έγγισον ο πανταχού,

ώσπερ και τοις Αποστόλοις σου πάντοτε συνής,

ούτω και τοις Σε ποθούσιν ένωσον σαυτόν οικτίρμων

ίνα συνημμένοι Σοι, υμνώμεν και δοξολογώμεν το πανάγιόν Σου Πνεύμα.

Μετάφραση του “Οίκου”

Γρήγορη και σταθερή δώσε την παρηγοριά στους δούλους σου, Ιησού,

γιατί νεκρώθηκαν οι ψυχές μας από την αναισθησία

μη χωρίζεσαι από τις ψυχές μας στις θλίψεις,

μην απομακρύνεσαι από τον νού μας, όταν μας βρίσκει συμφορά,

αλλά πάντα να μας συμπαραστέκεσαι. Έλα κοντά μας, έλα Συ πού είσαι παντού,

όπως ήσουνα πάντοτε μαζί με Αποστόλους σου,

έτσι και με αυτούς πού σε ποθούν ενώσου, Εύσπλαγχνε,

ώστε ενωμένοι με Εσένα, να υμνούμε και να δοξολογούμε το Πανάγιό Σου Πνεύμα.

2) Προσευχή στο Άγιο Πνεύμα. Βασιλεύ ουράνιε (Στιχηρόν Ιδιόμελον.)

Βασιλεύ ουράνιεΠαράκλητε, το Πνεύμα της αληθείας,

ο πανταχού παρών και τα πάντα πληρών,

ο θησαυρός των αγαθών και ζωής χορηγός,

ελθέ και σκήνωσον εν ημίν,

και καθάρισον ημάς από πάσης κηλίδος,

και σώσον αγαθέ τας ψυχάς ημών. Αμήν.

Μετάφραση - Ερμηνεία

Ουράνιε Βασιλιά, Εσύ που είσαι οδηγός, ενισχυτής και παρηγορητής,

Εσύ που είσαι το Πνεύμα από όπου πηγάζει η Αλήθεια,

Εσύ που βρίσκεσαι παντού και γεμίζεις τα πάντα με την παρουσία σου,

Εσύ που είσαι το θησαυροφυλάκιο των καλών και χαρίζεις ζωή,

έλα και κατασκήνωσε μέσα μας,

και καθάρισε μας από κάθε αμαρτία,

και σώσε, Εσύ που είσαι απόλυτα Αγαθός, τις ψυχές μας.

Αμήν (Αληθινά).

    Επισήμανση. “Ο κύριος ετέλεσε το κοσμοσωτήριον έργον Του συμφώνως προς το τρισσόν αυτού αξίωμα, ήτοι ως αρχιερεύς καταλλάξας, ως προφήτης – διδάσκαλος διδάξας και ως βασιλεύς υπερνικών τας πολεμίας δυνάμεις και ενισχύων εις το αγαθόν κατά τε την επί γης αυτού αναστροφήν, και εφεξής βασιλεύων της υπ' αυτού ιδρυθείσης Εκκλησίας....

Το αρχιερατικόν του Κυρίου αξίωμα περιλαμβάνει πάντα τα πολυειδή παθήματα, άτινα υπέρ ημών υπέστη ο Κύριος ενανθρωπήσας, από της Βηθλεέμ μέχρι τέλους, ιδίως δε και κατ' εξοχήν τον σταυρικόν θάνατον, ον υπέστη εν Γολγοθά, αντί των αμαρτιών του ανθρωπίνου γένους”. {Δογματική υπό Χρήστου Ανδρούτσου}.

Σημειώσεις.

  1. Στον αρχιερατικό θρόνο πρέπει κανονικώς να αναρτάται, και στις πλείστες των περιπτώσεων αναρτάται, η εικόνα του Χριστού με την ιδιότητα τού Μεγάλου Αρχιερέως, δηλαδή να φέρει αρχιερατικά άμφια και να ευλογεί τους πιστούς ως αρχιερέας.

  2. Όλοι οι ιεροί ναοί, ενοριακοί, αστικοί κι εξοχικοί πρέπει απαραιτήτως να έχουν εντός τους έναν δεσποτικό θρόνο. Ο θρόνος αυτός μπορεί να είναι πολύ απλός, αρκεί να έχει επάνω του την εικόνα του Χριστού αρχιερέως.

Γεώργιος Τ. Αλεξίου




















Τετάρτη 31 Μαΐου 2023

Το Άγιον Ποτήριον της Θείας Μετάληψης και η ουσιαστική αντιστοιχία του με τον Πανάγιο Τάφο Ιεροσολύμων. Η εικονιστική απόδοση του τροπαρίου “Δεύτε πόμα πίωμεν καινόν...” σε Σταυρό ευλογίας ναού του Γέρμα Καστοριάς (18ος αιών;).

    Μία απ' τις σημαντικότερες ιερές εικονίσεις που λαμπρύνουν τους ναούς τής Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι η σύνθετη παράσταση, που ορίζεται, κατά περίπτωση, με μία απ' τις ονομασίες “Η Αποκαθήλωσις” και η “Άκρα Ταπείνωσης” {= η μέγιστη ταπείνωση του Χριστού}. Η εν λόγω παράσταση είναι τριθεματική, καθότι περιλαμβάνει και παρουσιάζει με τα επί μέρους εικονιστικά - δομικά στοιχεία της, α) τη Σταύρωση του Κυρίου,{: την εκφράζει ο απεικονιζόμενος Σταυρός}, β) την Αποκαθήλωσή Του από τον Σταυρό {: τη δηλώνει το άπνουν σώμα του Χριστού}, και γ) τον ενταφιασμό Του {: τον αποδίδει ο ανοικτός τάφος στο κάτω μέρος της όλης παράστασης}.

Η αναφερόμενη σύνθετη και τριθεματική εικόνιση παρουσιάζεται με τον ακολούθως περιγραφόμενο βασικό της εικονιστικό τύπο και τις δύο παραλλαγές του:

1). Ο πρώτος εικονιστικός τύπος, ο αρχικός, βασικός και κύριος έχει περιγραφικά ως ακολούθως. Στο κέντρο τής δραματικής σκηνής εικονίζεται ο Κύριος άπνους {: νεκρός σωματικά}, σε προτομή {: το άνω μέρος του σώματός Του}, στεκόμενος όρθια μέσα στον σεπτό τάφο Του, έχοντας γερμένη στο πλάι την αγία κεφαλή Του, και κρατώντας σταυρωμένα τα χέρια εμπρός στο στήθος Του. Πίσω από τον Κύριο εικονίζεται ο Σταυρός του μαρτυρίου Του, στητός και φέροντας στην κορυφή του την εύγλωττη επιγραφή “Ο Βασιλεύς της Δόξης”

          2). Η πρώτη παραλλαγή του βασικού τύπου περιλαμβάνει όλα τα εικονιστικά στοιχεία αυτού κι επιπλέον παρουσιάζει δίπλα στον άπνουν Χριστό την αγαπημένη μητέρα Του Παναγία πενθούσα και οδυρόμενη, ενίοτε δε (παρουσιάζει) τον άγιο Ιωάννη τον Θεολόγο και κάποια μυροφόρα γυναίκα. Η παραλλαγή αυτή είναι γνωστή στην ομόδοξη Ρωσία με την εκφραστική ονομασία “Μή εποδύρω μου Μήτερ”.

      3). Η δεύτερη παραλλαγή του βασικού τύπου περιλαμβάνει τα κύρια στοιχεία του, με μία όμως σημαντική διαφορά, την εξής. Αντί για την συνήθη απεικόνιση τού σεπτού τάφου του Χριστού με τη μορφή λάρνακος έχει αντ΄ αυτού (του τάφου) και στη θέση του ένα Άγιο Ποτήριον Θείας Μετάληψης, εντός του οποίου εικονίζεται στεκόμενος ο Κύριος. Μία ενδιαφέρουσα παράσταση αυτής της β΄παραλλαγής του βασικού εικονιστικού τύπου υπάρχει σε Σταυρό ευλογίας (18ος αιών;) που φυλάσσεται στον ενοριακό ναό Αγίου Γεωργίου του Γέρμα Καστοριάς.

        Ως γνωστόν, και συμφώνως προς τη διδασκαλία της Εκκλησίας μας, το Άγιο Ποτήριο, που φυλάσσεται ως κόρη οφθαλμού και χρησιμοποιείται σε κάθε ναό της Ορθοδοξίας, αποτελεί πραγματικώς και ουσιαστικώς, λόγω του πανίερου περιεχομένου του, δηλαδή του μετουσιωμένου άρτου και οίνου σε σώμα και αίμα του Χριστού, κι έναν πανάγιο τάφο, αντίστοιχον και ανάλογον τού υπάρχοντος στο ναό της Αναστάσεως Ιεροσολύμων. Αυτή η μεγάλη αλήθεια της πίστεώς μας απτοποείται και δηλώνεται εμφαντικώς και με την απεικόνιση του Αγίου Ποτηρίου στην εξεταζόμενη δεύτερη (β΄) παραλλαγή τής εικόνισης “ Η Άκρα Ταπείνωσις” ή “Η Αποκαθήλωσις”. Με την ίδια απεικόνιση δηλώνεται επίσης και κοινοποιείται η διαρκής πρόσκληση της Εκκλησίας μας προς όλους εμάς τους χριστιανούς να προσερχόμαστε τακτικά και καλώς προτοιμασμένοι στη Θεία Κοινωνία. Απ' αυτήν την άποψη εξεταζόμενη η εν λόγω απεικόνιση ταυτίζεται νοηματικώς και με το παρακάτω παρατιθέμενο υπέροχο τροπάριο του αγίου Ιωάννου Δαμακηνού (8ος αιών) “Δεύτε πόμα πίωμεν καινό...” του οποίου αποτελεί εικονιστική απόδοση.

Το κείμενο του τροπαρίου

{Ειρμός γ' Ωδής κανόνος του Πάσχα}

Δεύτε πόμα πίωμεν καινόν

ουκ εκ πέτρας αγόνου τερατουργούμενον,

αλλ' αφθαρσίας πηγήν,

εκ τάφου ομβρήσαντος Χριστού,

εν ώ στερεούμεθα.

Μετάφραση του τροπαρίου.

Ελάτε να πιούμε ένα πιοτό καινούργιο,

όχι σαν κι αυτό που με θαυματουργικό τρόπο ανέβλυσε από μια στεγνή πέτρα

αλλά που είναι πηγή αφθαρσίας, η οποία άναβλύζει από τον τάφο του Χριστού,

πάνω στον οποίο στεριώνουμε τη ζωή μας.

(Μετάφραση Μιχ, Κουτσός).

Γιώργος Τ. Αλεξίου 
















Κυριακή 28 Μαΐου 2023

ΑΝΑΔΡΟΜΗ. Στην Καστοριά πριν από 14 έτη ! Αγιολογικό Συνέδριο και Θυρανοίξια ναού Αγίου Νικάνορος {29 και 30 Μαΐου 2009}.

Το Αγιολογικό συνέδριο

    Η Ιερά Μητρόπολη Καστοριάς, την Παρασκευή 29 και το Σάββατο 30 Μαΐου 2009, οργάνωσε και πραγμάτωσε μία θεολογική Διημερίδα με γενικό θέμα «Οι εν Καστορία τιμώμενοι άγιοι». Η εν λόγω Διημερίδα, που διεξήχθη σε μεγάλη αίθουσα Ξενοδοχείου του Δισπηλιού, περιελάμβανε τρεις Συνεδρίες, κατά τις οποίες, εννέα διακεκριμένοι επιστήμονες της θεολογίας – Κληρικοί – Μοναχοί και Λαϊκοί – ανέπτυξαν με πολύ μεγάλη επιτυχία ισάριθμα θέματα αγιολογικού περιεχομένου. Στο τέλος της Διημερίδας, ο Αρχιμανδρίτης π. Αθανάσιος Γιαννουσάς, Πρωτοσύγγελλος της Μητρόπολης Καστοριάς, παρουσίασε εν συντομία τα σημαντικά και ωφέλιμα συμπεράσματα της όλης Εκδήλωσης.

Σημειωτέον ότι, το εν λόγω διήμερο θεολογικό Συνέδριο οργανώθηκε στα πλαίσια των Θυρανοιξίων του νεόδμητου ιερού ναού Αγίου Νικάνορος Χλόης Καστοριάς, που τελέστηκαν το απόγευμα του Σαββάτου 30 Μαΐου 2009.

Τα Θυρανοίξια του ναού Αγίου Νικάνορος

    Το απόγευμα του Σαββάτου 30 Μαΐου 2009 και ώρα 18.00΄, τελέστηκε η Ακολουθία των Θυρανοιξίων του νεόδμητου ιερού ναού Αγίου Νικάνορος, στο συνοικισμό «Χλόη» της Καστοριάς. Στην τέλεση της εν λόγω Ακολουθίας συμμετείχαν πολλοί Αρχιερείς, Ιερείς και Μοναχοί και παρευρέθηκαν πάμπολλοι ευσεβείς Χριστιανοί. Πριν απ’ τα Θυρανοίξια έγινε, απ’ τις τοπικές αρχές και το κοινό, η λαμπρή υποδοχή ενός θαυμάσιου αντίγραφου της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας Τριχερούσας, που εστάλη απ’ την Ιερά Μονή Χιλανδαρίου του Αγίου Όρους.






Δευτέρα 15 Μαΐου 2023

Το όραμα του αγίου Παχωμίου (290 – 348 μ. Χ.) σε τοιχογραφία ναού της Καστοριάς (έτ. 1663)

 

Στίχοι.

«Ο Παχώμιος, λεπτύνων σαρκός πάχος,

ψυχή συνήγε πριν μεταστήναι στέαρ

πέμπτη και δεκάτη Παχώμιον ένθεν άειραν».

    Στον μεταβυζαντινό ναό του Αγίου Νικολάου Αρχόντισσας Θεολογίνας (15ος αιών), και ειδικότερα στον δυτικό τοίχο του νάρθηκά του, σώζεται μία τοιχογραφία του έτους 1663, που έχει ως θέμα της το περίφημο «Όραμα του αγίου Παχωμίου». Συγκεκριμένα, παρουσιάζεται εικαστικά ένας Άγγελος Κυρίου με αμφίεση μοναχού, να συναντάει τον αναχωρητή άγιο Παχώμιο τον Μέγα, να συνομιλεί μ’ αυτόν και να του παραδίδει τους «Μοναστικούς Κανόνες», που ο ίδιος (ο Παχώμιος) είχε προηγουμένως ζητήσει απ’ τον Θεό. Ο Άγγελος κρατάει στο χέρι του ανοιχτό ειλητάριο, επί του οποίου είναι αναγραμμένος ο πρωταρχικός και σημαντικότερος απ’ τους εν λόγω Κανόνες, που έχει ως εξής: «Εν τούτω τω σχήματι (του μοναχού, που φέρω τώρα εγώ) σωθήσεται πάσα σαρξ, ω Παχώμιε». (............)


    Η εξεταζόμενη καστοριανή παράσταση είναι διπρόσωπη κι έχει περιγραφικά ως εξής: Στ’ αριστερά της εικαστικής σκηνής εικονίζεται όρθιος ένας Άγγελος Κυρίου, να βαστάει στο αριστερό του χέρι ανοιγμένο ειλητό, επί του οποίου αναγράφεται η εξής ρήση – συμβουλή του: «ΕΝ ΤΟΥΤΟ ΤΟ ΣΧΗΜ ΣΩΘΗΣΟΤΕ ΠΑΣΑ ΣΑΡΞ Ο ΠΑΧΟΜΙΕ». Ο άγγελος φοράει κυανό χιτώνα και κουκούλιο, ερυθρό μανδύα και καφετί ανάλαβο. Τα φτερά του είναι κατεβασμένα, μακριά και καστανοκόκκινα. Στα δεξιά της ίδιας σκηνής απεικονίζεται ο άγιος Παχώμιος, ανυπόδητος, ντυμένος με καστανοπράσινο χιτώνα, να στρέφει την κεφαλή του προς το μέρος του Αγγέλου και να χειρονομεί ζωηρά. Επάνω από τους ώμους του είναι γραμμένο το όνομά του: Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΧΩΜΙΟΣ. (............)


    Ο όσιος Παχώμιος είναι, ως προαναφέρθηκε, ο ιδρυτής και ο πατέρας του κοινοβιακού μοναχισμού, και γι’ αυτό τιμάται ιδιαίτερα από τους μοναχούς της Εκκλησίας μας. Η σεπτή μορφή του και το καταπληκτικό όραμά του απαντώνται στις τοιχογραφίες όλων σχεδόν των μοναστηριακών μας ναών. Στους ναούς αυτούς περιλαμβάνεται και ο Άγιος Νικόλαος της Αρχόντισσας Θεολογίνας, με τη θεματική παράσταση.





Απολυτίκιον του οσίου Παχωμίου

Ήχος πλ. α΄. Τον συνάναρχον Λόγον.

Αγελάρχης εδείχθης του Αρχιποιμένος,

μοναστών τας αγέλας, Πάτερ Παχώμιε,

προς την μάνδραν οδηγών την επουράνιον,

και το πρέπον ασκηταίς, εκείθεν σχήμα μυηθείς,

και τούτο πάλιν μυήσας, νύν δε συν τούτοις αγάλλη,

και συγχορεύεις εν ουρανίαις σκηναίς.


Σημείωση. Το παρόν κείμενο αποτελεί απόσπασμα εκτενέστερης ομοθεματικής μελέτης του Γιώργου Τ. Αλεξίου.










Τετάρτη 10 Μαΐου 2023

Το λιτό και ερυθροβαμμένο τέμπλο του ναού Ιωάννου Θεολόγου της ιεράς μονής Παναγίας Μαυριώτισσας Καστοριάς, έτους 1552.

 

Ο βυζαντινός ναός της Παναγίας (12ος αιών), που αποτελεί το καθολικό τής ιεράς μονής Παναγίας Μαυριώτισσας Καστοριάς, έχει προσκολλημένο στο νότιο τοίχο του το παρεκκλήσι του αγίου Ιωάννου Θεολόγου. Το παρεκκλησι αυτό οικοδομήθηκε, σύμφωνα με την κτητορική του επιγραφή, κατά το έτος 1552 και αγιογραφήθηκε τότε από τον Ευστάθιο Ιακώβου, Πρωτονοτάριο Άρτης.

Το υπάρχον τέμπλο του ναού έχει πλάτος 4,5 μ. και είναι, κατά τον γράφοντα Γιώργο Αλεξίου, το αρχικό του. Έχει κατασκευαστεί με ξύλινες δοκούς και με χοντρές λείες σανίδες, είναι δε εξ ολοκλήρου βαμμένο κόκκινο. Οι στενόμακρες επιφάνειές του είναι διακοσμημένες με ζωγραφισμένους λεπτούς ελισσόμενους φυτικούς κλαδίσκους μαύρου χρώματος, ενώ τα θωράκια που βρίσκονται κάτω απ' τις μεγάλες εικόνες του είναι στολισμένα με τετράγωνα γραμμικά σχέδια και με διακοσμητικές διασταυρούμενες γραμμές.

    Στο μέσον τής δοκού που επιστέφει το τέμπλο, ακριβώς επάνω απ' το άνοιγμα τής Ωραίας πύλης του, υπάρχουν ζωγραφισμένοι δύο επάλληλοι μαύροι σταυροί. Ο ένας εξ αυτών φέρει γραμμένα εκατέρωθέν του τα συμβολικά γράμματα Α και Ω, και ο άλλος τις λέξεις Ι(ησού)Σ Χ(ριστό)Σ ΝΙΚΑ.

Το εξεταζόμενο τέμπλο φέρει δύο θυρόμορφα ανοίγματα, της Ωραίας Πύλης και της Πρόθεσης, που όμως δεν έχουν τις αντίστοιχες θύρες, αλλά καλύπτονται από ριχτά υφασμάτινα βήλα.

    Στην όψη του τέμπλου είναι αναρτημένες τρεις μεγάλες εικόνες, α) του Ιησού Χριστού – Φοβερού Κριτού, β) της Παναγίας – Κυρίας των Αγγέλων και γ) του Ευαγγελιστού Ιωάννου Θεολόγου, πάτρωνος του ναού.

Περατούμενης τής σύντομης εξέτασης τού θεματικού τέμπλου αναφέρονται επιγραμματικώς και τα εξής: Πρόκειται για ένα “πτωχικό” και ιδιόμορφο εικονοστάσι του16ου αιώνος, που λόγω τής απλής και λιτής εμφάνισής του δεν εντυπωσιάζει το μεγάλο πλήθος των θεατών του, ελκύει όμως την προσοχή και κεντρίζει το ενδιαφέρον αρκετών ευσεβών και φιλότεχνων προσκυνητών τής υπόψη μονής, που γνωρίζουν και αναλογίζονται τη μοναδικότητά του και θαυμάζουν τη λαϊκή, “απλοϊκή” και ανεπιτήδευτη ομορφιά του.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.