Οι υποκριτές θεομπαίχτες αποτελούν ένα διαρκές σοβαρό πρόβλημα για την Εκκλησία μας και την ελληνική Κοινωνία.

 

Ο υποκριτής θεομπαίχτης, (ορισμός) = Αυτός που υποκρίνεται τον ευσεβή και που εμπαίζει το Θεό και, γενικότερα, τα θεία.

Μη πλανάσθε, Θεός ου μυκτηρίζεται. (Γαλάτ. στ’, 7).

Στην Εκκλησία μας και γενικότερα στη χριστιανική Κοινωνία υπήρχαν ανέκαθεν, και δυστυχώς υπάρχουν και τώρα, αρκετοί άνθρωποι που είναι εκ φύσεως υποκριτές θεομπαίχτες. Οι άνθρωποι αυτοί αποτελούν ένα διαρκές πρόβλημα για την αγία Εκκλησία μας και για την ελληνική Κοινωνία.

Στην εποχή μας, οι περισσότεροι υποκριτές θεομπαίχτες ενεργούν απαρατήρητοι και γι’ αυτό είναι άγνωστοι στους πολλούς ανθρώπους. Είναι όμως παρατηρήσιμοι, και πολύ καλά γνωστοί στους ευάριθμους υποψιασμένους Χριστιανούς. Οι εν λόγω επιφυλακτικοί και δύσπιστοι Χριστιανοί παρακολουθούν με προσοχή τις διάφορες «ευρηματικές» ενέργειες αυτών και συνάγουν τα αντίστοιχα θλιβερά συμπεράσματα.

    Μία απ’ τις συχνότερες «επιτυχίες» των αναφερόμενων «ακατανόητων» προσώπων είναι η επιδίωξη και η επίτευξη νέων αγιοαναγνωρίσεων και “αγιοποιήσεων”, και μάλιστα χωρίς να υπάρχουν προς τούτο όλες οι απαραίτητες προϋποθέσεις και χωρίς να τηρούνται όλες οι σχετικές διαδικασίες που προβλέπουν οι Ιεροί Κανόνες τής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Οι άνθρωποι αυτοί, μερικοί εκ των οποίων είναι και κάτοχοι κάποιου εκκλησιαστικού αξιώματος {!}, αναζητούν στην τοπική κοινωνία ή εντοπίζουν σε παλαιά βιβλία αναφορές σε αποθανόντες έντιμους συνανθρώπους μας, και για να τους «εκμεταλλευτούν» αναλόγως, τους παρουσιάζουν και τους προβάλλουν ποικιλοτρόπως στους ευσεβείς Χριστιανούς ως αγίους. Επιπλέον, με διάφορες «κατάλληλες» ενέργειές τους επιτυγχάνουν μερικές φορές και την αγιοκατάταξη αυτών απ’ τη Μεγάλη Εκκλησία. Κατόπιν φιλοτεχνούν αντίστοιχες εικόνες τους, προμηθεύονται αργυρές λειψανοθήκες, βάζουν εντός τους μερικά οστά και προσωπικά αντικείμενα των λογιζόμενων αγίων, και τις τοποθετούν σε ναούς ή τις περιφέρουν για προσκύνηση τού περιεχομένου τους ανά την επικράτεια, με σκοπό την είσπραξη ανάλογων εσόδων.

Αυτός προφανώς είναι κι ένας απ’ τους λόγους που σε ορισμένες επαρχίες τής πατρίδας μας έγιναν τελευταίως σε σύντομο χρονικό διάστημα πολλές αγιοποιήσεις, ενώ κατά τα προηγούμενα 200 – 300 χρόνια είχαν γίνει ελάχιστες !

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Σημειώσεις.

1)     Στο διαδίκτυο υπάρχουν πάμπολλες παρουσιάσεις τέτοιων αγίων, καταγραφές απίθανων θαυμάτων τους και παραθέσεις ανάλογων προφητειών και διηγήσεών τους.

2)     Βλέπε σχετικώς κι ενδεικτικώς σχόλια 1. και 2.