Κυριακή τής Σταυροπροσκυνήσεως. Ένα τροπάριο τής εορτής που παρουσιάζει τον Άδη (Διάβολο) προσωποποιημένο, δεινοπαθούντα και οδυρόμενο !

 Ο Οίκος {:τροπάριο Κοντακίου).

    Τρεις σταυρούς επήξατο εν Γολγοθά ο Πιλάτος, δύο τοις λῃστεύσασι, και ένα του Ζωοδότου, ον είδεν ο Άδης, και είπε τοις κάτω· Ω λειτουργοί μου και δυνάμεις μου τις ο εμπήξας ήλον τη καρδίᾳ μου; ξυλίνῃ με λόγχῃ εκέντησεν άφνω και διαρρήσομαι, τα ένδον μου πονώ, την κοιλίαν μου αλγώ, τα αισθητήριά μου, μαιμάσσει το πνεύμά μου, και αναγκάζομαι εξερεύξασθαι τον Αδάμ και τους εξ Αδάμ, ξύλῳ δοθέντας μοι· ξύλον γαρ τούτους εισάγει πάλιν εις τον Παράδεισον.

Νοηματική απόδοση του Τροπαρίου.

    Τρεις σταυρούς έστησε στον Γολγοθά ο Πιλάτος, τους δύο για τους ληστές και τον έναν για τον ζωοδότη Χριστό, τον οποίον (Σταυρόν) είδε ο Άδης και είπε σε όσους βρίσκονταν εκεί κάτω. Ω υπηρέτες μου και στρατιώτες μου, ποιος είναι αυτός που έμπηξε μεγάλο καρφί στην καρδιά μου, με ξύλινη λόγχη με κάρφωσε ξαφνικά και ξεσχίστηκα, τα σπλάχνα μου πονούν, η κοιλιά μου και όλες οι αισθήσεις μου υποφέρουν, το πνεύμα μου κλονίζεται και γι’ αυτό αναγκάζομαι να βγάλω έξω (απ’ την Κόλαση) τον Αδάμ και τους απογόνους του, που με το ξύλο του Δέντρου τής παρακοής μού παραδόθηκαν, γιατί ένα άλλο ξύλο πάλι, του Τίμιου Σταυρού τους ξαναβάζει στον Παράδεισο.

Γ.Τ.Α.