Μεθεόρτια προσκυνηματική επίσκεψη στην ιερά μονή Κοιμήσεως της Θεοτόκου Μικροκάστρου. 17 Αυγούστου 2016.

Άποψη της ιεράς μονής Παναγίας Μικροκάστρου.

Την Τετάρτη 17 Αυγούστου 2016, στα πλαίσια της μεγάλης εορτής  της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ο καστοριανός δάσκαλος Γιώργος Τ. Αλεξίου πραγματοποίησε μεθεόρτια προσκυνηματική επίσκεψη στην προ διημέρου πανηγυρίζουσα ιερά μονή της Παναγίας, που βρίσκεται στο Μικρόκαστρο Σιατίστης. Εκεί προσκύνησε τη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας Οδηγήτριας (έτ. 1603), που είναι η εφέστια και η έφορος του μοναστηριού,  εντυπωσιάστηκε απ’  την ολόσωμη εικόνα της Παναγίας Γερόντισσας ( : Η  Παναγία με ένδυση Μεγαλόσχημης Μοναχής, ως Ηγουμένη ιεράς μονής), είδε τα λοιπά προσκυνήματα της Μονής,  έλαβε αρκετές φωτογραφίες τους και αναχώρησε έμπλεος πνευματικής ευφορίας και ψυχικής ανάτασης .

Μερικές απ’ τις ληφθείσες φωτογραφίες συνοδεύουν το παρόν σύντομο κείμενο.

ΕΠΙΜΕΤΡΟ

Ύμνος στην Παναγία,  του Νίκου Καζαντζάκη.

- Παρθένα Μάνα, που σαν πνέμα επιάστη ο σπόρος

στο αφίλητο κορμί, κι’ ο Λόγος εσαρκώθη

το αμόλευτο τρυγώντας σπλάχνο σου σα βρέφος!

Ω Δέσποινά μου Υποταγή, τον πόνο δέξου τον

και συ, σαν το σταυρό, και γείρε το κεφάλι

με υπομονή, κατά γης χαμογελώντας –

να μην πνιγεί, Κυρά, στα κλάματά σου ο κόσμος!

Εσύ ’σαι η κιβωτός, που σαν αυγό στην άβυσσο

λάμπεις και στου Θεού τη σκοτεινιά αρμενίζεις,

βαθιά τα σπέρματα όλα μέσα σου φρουρώντας,

Το πράσινο δρεπανωτό πατάς φεγγάρι,

κι όλες στα χέρια σου κρατώντας τις ελπίδες μας

στον άγριον ουρανό κατάφορτη ανεβαίνεις.

κι αχνογελώντας στέκεσαι δεξά στο γιό σου,

Εσύ ’σαι το ανθισμένο κλαρί στην άβυσσο

της δύναμής του. εσύ ’σαι ο στοχασμός ο πράος

μες στο φλεγόμενο καμίνι της οργής του.

Αναμεσός στης Ζωής το δέντρο και της γνώσης,

στον κήπο του Θεού συ φύτεψες, Κυρά μου,

το αφράτο, της Καλοσύνης δέντρο.

κι ως πότιζές το με το κλάμα, επήρε μπόι,

πετάει κλαριά, σκεπάζει τ’ άλλα δέντρα, ανθίζει

ρίχνει καρπό, σαν την καλή ελιά, και φέγγει-

Κι ο Παντοδύναμος στον ίσκιο του αναπαύεται.

Κι η Δεύτερη φριχτή σαν έρθει Παρουσία

κι οι αρχάγγελοι άσπλαχνα τα ερίφια θα χωρίζουν

απ’ τ’ αρνιά, θα σκύψεις τότε εσύ στο γιό σου,

παρακλητικά, να μεσιτέψεις, Ελεούσα!

Τ’ αδάμαστα μεμιάς θα του μερώσουν φρένα

Κι οι τάξες θα χαλάσουν οι διπλές, και δίκαιοι

θ’ αγκαλιαστούν με αμαρτωλούς, κι αγνές παρθένες

με τις γυναίκες που πολύ στη γη αγάπησαν.

Νικάς τη Δικαιοσύνη Εσύ με την αγάπη.

κι όλοι μαζί θα σύρουμε χορό, και θα’ σαι

στον κάβο του χορού, Κυρά, και θα χορεύεις

στον αβασίλευτο ήλιο του Θεού χαρούμενη

και ταπεινή πολύ, σαν την καρδιά του ανθρώπου!

(Το ποίημα ελήφθη απ’ το διαδίκτυο)

Η Παναγία Μικροκάστρου (έτ. 1603)
η εφέστια εικόνα της ιεράς μονής.

Η Παναγία Γερόντισσα,
ως Ηγουμένη της ιεράς μονής.

Άριστη ψηφιδωτή εικόνα του Ιησού Χριστού
στην ιερά μονή Μικροκάστρου Σιατίστης.

Ψηφιδωτή εικόνα της Παναγίας Παιδιοκρατούσας
στο μοναστήρι Μικροκάστρου.

Η νότια πλευρά και η είσοδος
στο Καθολικό της ιεράς μονής Μικροκάστρου.

Η ευσεβής κ. Αντιγόνη στο προαύλιο
της ιεράς μονής Παναγίας Μικροκάστρου.

Κρήνη στο προαύλιο του Μοναστηριού.

Η Παναγία ως Ηγουμένη και Προστασία
του Κλήρου της Αγίου Όρους
(η εικόνα ελήφθη απ' το διαδίκτυο)

Το εκκλησάκι της Παναγίας στο “Τρίστρατο” του όρους Γράμμος. Ένας ναΐσκος μεγάλης εθνικοθρησκευτικής σημασίας. (+ 15 Αυγούστου).

Το εκκλησάκι της Παναγίας
στο "Τρίστρατο" Γράμμου.

Επάνω στο θρυλικό όρος Γράμμος, και πιο συγκεκριμένα, στο γεωγραφικό σημείο που φέρει την ονομασία “Τρίστρατο”, βρίσκεται ένα εκκλησάκι που είναι αφιερωμένο στην υπέρμαχο στρατηγό του έθνους μας, την Παναγία. Το εκκλησάκι αυτό αποτελεί ένα σεπτό μνημείο μεγάλης εκκλησιαστικής κι εθνικής σημασίας, καθότι, σύμφωνα με την κτητορική του επιγραφή, ανεγέρθηκε το Φθινόπωρο του μαρτυρικού έτους 1948 απ’ τους γενναίους κι ευσεβείς στρατιώτες του 592 Τάγματος Πεζικού, που πολεμούσαν τότε εκεί υπέρ του δημοκρατικού πολιτεύματος της πατρίδας μας και της θρησκευτικής ελευθερίας των κατοίκων της.

Εκ του παραπάνω λόγου, όλοι οι εχέφρονες δημοκράτες Έλληνες, όταν διέρχονται απ’ τον εξεταζόμενο ναΐσκο στέκονται μπροστά του με ευλάβεια και προσοχή, ενθυμούνται με συγκίνηση κι ευγνωμοσύνη τον τιτάνιο αγώνα και τις θυσίες των ηρώων στρατιωτών μας κατά την φοβερή περίοδο του Ανταρτοπολέμου 1946 – 49, προσεύχονται για την ανάπαυση των αγνών ψυχών τους και σιγοψάλλουν το “Αιωνία η μνήμη αυτών”. (Γιώργος Τ. Αλεξίου).

Τη Υπερμάχω (εκκλησιαστικός ύμνος).

Τη Υπερμάχω Στρατηγώ τα νικητήρια, 

Ως λυτρωθείσα των δεινών ευχαριστήρια,
     Αναγράφω σοι η Πόλις σου, Θεοτόκε.
     Αλλ’ ως έχουσα το κράτος απροσμάχητον,
     Εκ παντοίων με κινδύνων ελευθέρωσον.
     Ίνα κράζω σοι, Χαίρε, Νύμφη Ανύμφευτε.

Βλέπε σχετικό βίντεο:

https://www.youtube.com/watch?v=yTei2UojmjU

Η κτητορική - αφιερωτική επιγραφή του ναΐσκου.

Η Παναγία Υπέρμαχος Στρατηγός
των Ενόπλων Δυνάμεών μας.

Το εξεταζόμενο εκκλησάκι της Παναγίας.

"Και ούτος ο αριθμός ικανός"

Η Παναγία Νικοποιός (12ος αιών),
το παλλάδιο του βυζαντινού στρατού
 (βρίσκεται στη Βενετία)
Βλέπε περί Αυτής:
http://leipsanothiki.blogspot.gr/2015/04/438.html

Το εκκλησάκι της Παναγίας Ελευθερώτριας
έξω απ' το Στρατιωτικό Νεκροταφείο Καστοριάς.

Ο δάσκαλος Γιώργος Αλεξίου,
ευγνώμων της θυσίας των στρατιωτών μας
περιόδου 1946 - 49.

Εκκλησάκι "Κοιμήσεως της Θεοτόκου"
 στο Βίτσι, αφιέρωμα διασωθέντος
στρατιώτου μας.

“Η Γαλάζια καμπανούλα”, το αγριολούλουδο του αγίου Ιωάννου Προδρόμου, στο βουνό Μουρίκι της Καστοριάς.

Πανέμορφα άνθη καμπανούλας.

Η γεωγραφική περιοχή τού Γέρμα Καστοριάς διαθέτει μια πολύ πλούσια κι ενδιαφέρουσα χλωρίδα. Σ΄ αυτήν περιλαμβάνονται και πολλά όμορφα αγριολούλουδα, μεταξύ των οποίων πρωτεύουσα θέση κατέχει η “Γαλάζια καμπανούλα” (Campanula persicifolia). Το εν λόγω εξαίσιο είδος της καμπανούλας είναι το ένα κι ομορφότερο απ’ τα δύο ανάλογα είδη που υπάρχουν στις εξοχές του Γέρμα. Φυτρώνει μόνο στην ειδυλλιακή περιοχή Χαρού(μ)πα του Μουρικιού και ανθίζει κατά τους μήνες Ιούνιο και Ιούλιο.

Την καμπανούλα του είδους αυτού την εκτιμούν ιδιαίτερα οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί της Ρωσίας, κι επειδή ανθίζει κατά τις ημέρες που πλαισιώνουν την 24 Ιουνίου, εορτή του Γενεθλίου του αγίου Ιωάννου Προδρόμου, τη θεωρούν το αγαπημένο λουλούδι του. Μάλιστα δε, οι χριστιανοί αυτοί ισχυρίζονται, ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία οι λευκοί στήμονες που υπάρχουν στο άνθος της καμπανούλας χτυπούν απ’ τη χαρά τους για το αναφερόμενο Γενέθλιον ως καμπανογλωσσίδια στα γαλάζια πέταλά της και παράγουν έναν θεσπέσιο κρυσταλλικό ήχο, που τον ακούν μόνον οι αλαφροΐσκιωτοι (βλ. σχετικώς: http://gettanswer.com/el/pages/905861).

Ο άγιος Πρόδρομος σε εικόνα του Γέρμα (έτ. 1775)
και μία ανθισμένη καμπανούλα
(σύνθεση Γ.Τ.Α.).

Οι φυσιολάτρες κάτοικοι του Γέρμα, της Κλεισούρας και της Βλάστης γνωρίζουν καλώς την “ουράνια” ομορφιά της αναφερόμενης καμπανούλας και γι αυτό ανεβαίνουν κάθε χρόνιο κατά την εποχή της άνθισής της στο Μουρίκι (υψ. 1703 μ.) για να την ιδούν και να τη θαυμάσουν. Ένας εξ αυτών, ο δάσκαλος Γιώργος Τ. Αλεξίου, μετέβη κι εφέτος, στις 13 Ιουλίου 2016 στη Χαρούμ(π)α, είδε πάμπολλες ανθισμένες καμπανούλες, τις θαύμασε, τις χάρηκε, τις φωτογράφησε και τις φωτογραφίες τους τις παρουσιάζει εδώ.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ. Για το έτερο είδος της “καμπανούλας” που απαντάται στον Γέρμα Kαστοριάς βλέπε:
http://fos-Kastoria.blogspot.gr/2013/05/campanula-spatulata.html.

Άνθος καμπανούλας.

Ο Γέρμας (τμήμα του) και αριστερά στο βάθος
το βουνό Μουρίκι που τον σκέπει.

Η περιοχή Χαρού(μ)πα Μουρικιού (τμήμα της).

Κόκκινος κρίνος που φυτρώνει
κι ανθίζει μαζί με τις καμπανούλες.

Τρεις μπλε καμπανούλες.

Καμπανούλες στις φτέρες.

Δάσος οξιάς στη Χαρού(μ)πα.

Άνθη καμπανούλας
με "βενετί" (: γαλάζιο) χρώμα.

Επίσκεψη στο θρυλικό και πανέμορφο βουνό Μουρίκι (υψ. 1703 μ.), Τετάρτη 13 Ιουλίου 2016.

Περιοχή Χαρού(μ)πα στο Μουρίκι

Το απόγευμα της Τετάρτης 13 Ιουλίου 2016, ένας δάσκαλος από τον Γέρμα Καστοριάς, που γνωρίζει καλώς και βλέπει και απολαμβάνει τακτικά τις καταπληκτικές φυσικές ομορφιές του ξακουστού όρους Μουρίκι (υψ. 1703 μ.), ανέβηκε σ’ αυτό για να τις ξαναδεί και να τις απολαύσει για πολλοστή φορά. Πήγε λοιπόν εκεί, στην περιοχή Χαρού(μ)πα, όπου πήγαινε συχνά και κατά την παιδική του ηλικία μαζί με τον ξυλοκόπο πατέρα του, είδε τα «σκοτεινά» δάση της οξιάς, αντίκρισε τα αλπικά λιβάδια με τις φτέρες, θαύμασε τους κατακόκκινους κρίνους και τα πανέμορφα μπλε αγριολούλουδα που ανθίζουν στα μέσα Ιουλίου, ήπιε γάργαρο νερό απ’ την ονομαστή «βρύση του Αμπάζ-Αγά», και τράβηξε τις φωτογραφίες που παρουσιάζονται εδώ. Φεύγοντας, θυμήθηκε και ψιθύρισε το παρακάτω κλέφτικο τραγούδι, που εξυμνεί το Μουρίκι και τον θρυλικό Καπετάν- Ζέρβα.

Μουρίκι (του Ζέρβα)

(Δημοτικό τραγούδι Βλάστης, Κλεισούρας και Γέρμα).

«-Καλά ήσαν Ζέρβα μ’ στη Βλαχιά, καλά στο Βουκουρέστι.

Τι ήθελες, τι γύρευες στο Μπλάτσι, στο Μουρίκι;

Πάει ο Ζέρβας στην Κλεισούρα για να πάρει Βλαχοπούλα. (στροφή)

-Ήρθα να ιδώ τους φίλους μου και τα παλιά λημέρια!

Μουρίκι μου περήφανο κι οξιά ζωγραφισμένη:

-Τους κλέφτες τι τους κάματε και τους Καπιτανέους;

-Όλον τον Μάη ήταν εδώ κι όλον τον Αλωνάρη!

Πάει ο Ζέρβας στο Μουρίκι, για να δει την Σαλονίκη.

Γ.Τ.Α.

Άκουσε το κλέφτικο τραγούδι "Μουρίκι": https://www.youtube.com/watch?v=6Pm4kzvAWMM

Ο κόκκινος κρίνος του Μουρικιού.

Μπλε αγριολούλουδο στο Μουρίκι.

Δάσος οξιάς στο Μουρίκι.

Η Παναγία Οδηγήτρια
με κόκκινο κρίνο του Μουρικιού.
Η εφέστια εικόνα του Γέρμα Καστοριάς,
έτ. 1775.

Η θρυλική "βρύση του Αμπάζ-Αγά".

Πυκνό δάσος οξιάς

Χαρακτηριστικός κορμός "κουρουμπλιάς".

Η περιοχή "Μαύρη Πέτρα"

Η ποτίστρα αιγοπροβάτων στη Χαρού(μ)πα.