Η αναγνώριση από την Ορθόδοξη Εκκλησία ενός κεκοιμημένου Χριστιανού ως αγίου γινόταν ανέκαθεν και γίνεται και τώρα {;} με πολύ μεγάλη περίσκεψη, με ιδιαίτερη προσοχή και βάσει αυστηρών προϋποθέσεων και των ανάλογων εκκλησιαστικών κανόνων. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει και καραδοκεί ο μέγας κίνδυνος να προταθεί κι αναγνωριστεί ως άγιος και κάποιος άνθρωπος που στην πραγματικότητα δεν είναι άγιος {!}. Εάν τύχει και για διαφόρους λόγους γίνει αυτό, θα πρόκειται ασφαλώς για μία μεγάλη αμαρτία, τόσον τού προτείνοντος την εν λόγω αγιοαναγνώριση, όσον και του εγκρίνοντος αυτήν, καθότι θα είναι ασφαλώς εκ μέρους τους ένας ασυγχώρητος εμπαιγμός τού Θείου και μία απαράδεκτη, διαρκής κι εξακολουθητική παραπλάνηση των πιστών τού παρόντος και τού μέλλοντος, που θα την αποδέχονται εξ αγνοίας.
Σημειώσεις.
1) Η Ορθόδοξη Εκκλησία αγιοαναγνωρίζει, ενώ η Καθολική Εκκλησία αγιοποιεί.
2) Για την αναγώριση αγίων - αγιοποιήσεων, βλέπε Σχόλιο 1.
Γιώργος Τ. Αλεξίου.
