Τροπάριο Πεντηκοστής: “Ιησού Χριστέ, όπως θεράπευσες τον Παράλυτο, δώσε υγεία στην ψυχή μου που είναι παράλυτη από τις αμαρτίες, και στήριξέ με να βαδίζω στον δικό σου ορθό δρόμο”.

 

«...ίδε, (παράλυτε), υγιής γέγονας· μηκέτι αμάρτανε, ίνα μὴ χείρόν σοί τι γένηται». Ο Κύριος. (Ιωάν. ε’, 14).

Όλοι οι Χριστιανοί είμαστε, λόγω των αμαρτιών τής ανθρώπινης φύσης μας, λίγο ή πολύ πνευματικώς παράλυτοι. Το γεγονός αυτό το λαμβάνει υπόψη της η Αγία Εκκλησία μας και για να μας βοηθήσει σχετικώς και αναλόγως, μάς υποδεικνύει και μας προτρέπει με τη διδασκαλία της, με τα κηρύγματα των Πατέρων της και με τα τροπάριά της, να εξετάσουμε καλώς το θαύμα τής ψυχοσωματικής ίασης από τον Ιησού Χριστό τού “Παράλυτου τής Βηθεσδά” (Ιωάν. ε’, 1 - 15), και να παραδειγματιστούμε απ’ αυτό, ώστε να λάβουμε από την Κύριο και τη δική μας ίαση ψυχής και σώματος. Ένα εκλεκτό Τροπάριο ως τα προαναφερόμενα, που ψάλλεται στους ναούς μας κατά την ημέρα Πέμπτη τής Δ΄ Εβδομάδος τού Πεντηκοσταρίου, παρουσιάζεται ακολούθως σε κείμενο και σε νοηματική του απόδοση:

Τροπάριο. Ήχος δ'

Ως επί κλίνης με κείμενον οδύνης, Χριστὲ πολυέλεε, των εγκλημάτων μου και παρειμένον τοις μέλεσιν, ως διά μέγα, φιλανθρωπίας πέλαγος άνθρωπος, θελήσει γενόμενος, νυν αοράτως με, ως τον παράλυτον έγειρον, και τρίβους θείας, των εντολών σου τρέχειν ευόδωσον, ο προ του Πάθους, τοις λαοίς Σωτήρ, των Εβραίων θαυμάτων τοις πλήθεσι, παριστάμενος ότι, Θεός ων, βουλήσει πάσχεις σαρκί.

Νοηματική απόδοση τού Τροπαρίου.

    Χριστέ πολυέλεε, εμένα, που εξαιτίας των μεγάλων αμαρτιών μου βρίσκομαι στο κρεββάτι του πόνου και με παράλυτα τα μέλη τού σώματός μου, εσύ, που λόγω τής μεγάλης φιλανθρωπίας σου έγινες με τη θέλησή σου άνθρωπος, τώρα αοράτως βοήθησέ με να σηκωθώ όρθιος όπως ο παράλυτος, και να τρέχω στους δρόμους των θεϊκών εντολών σου, εσύ, που πριν από τη σταυρική σου θυσία παρουσίασες με τα πολλά θαύματα σου στα πλήθη των Εβραίων, ότι, ενώ ήσουν Θεός αποδέχτηκες με τη θέλησή σου βασανιστήρια στο σώμα Σου.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.