Οι προσκυνηματικές εκδρομές είναι λίαν ψυχωφελείς κι επιθυμητές, ενέχουν όμως και σοβαρούς κινδύνους, κυρίως για τους διοργανωτές και τους επικεφαλής τους όταν είναι κληρικοί.

 

    Όλες οι καλοπροαίρετες εκδρομές κι εκδρομικές επισκέψεις, ατομικές και ομαδικές, Συλλόγων, Ομάδων, Ενοριών κ.ά. είναι ωφέλιμες και λυσιτελείς για τους (στους) συμμετέχοντες κι ένεκα τούτου είναι λίαν επιθυμητές απ’ αυτούς. Βεβαίως, σε όλες τις επισκέψεις κι εκδρομές καραδοκεί πάντα ο κίνδυνος κάποιου σχετικού ατυχήματος. Εάν δε “κακή τη τύχη” συμβεί  ένα αντίστοιχό τους ατύχημα, ο παθών εκδρομέας ή κάποιος συγγενής του, θα αναζητήσει, ως συνήθως, και θα εντοπίσει τον διοργανωτή και τον υπεύθυνο τής εκδρομής, θα επιρρίψει σ’ αυτούς το ανάλογο φταίξιμο, και θα τους ζητήσει τις δικαιούμενες αποζημιώσεις, κ.λ.π., κ.λ.π. Για τον λόγο αυτόν, ο γράφων Γιώργος Τ. Αλεξίου έχει τη στέρεα και αναντίρρητη άποψη, ότι ειδικώς οι προσκυνηματικές επισκέψεις κι εκδρομές των Ενοριών πρέπει να διοργανώνονται από έναν ικανόν προς τούτο πιστόν ενορίτη, που θα είναι και ο επικεφαλής τους, καθότι, αν την οργανώσει και ηγηθεί αυτής ένας Κληρικός, όποιος κι αν είναι αυτός, και συμβεί κάποιο θανατηφόρο ατύχημα, ο εν λόγω Κληρικός θα αντιμετωπίσει σίγουρα  μεγάλο πρόβλημα απ’ τους Χριστιανούς τής ενορίας του, και όχι μόνον.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Σημείωση.

    Χαρακτηριστικό παράδειγμα τραγικού δυστυχήματος σε προσκυνηματική επίσκεψη αποτελεί η πτώση την 11η Σεπτεμβρίου 2004 στρατιωτικού ελικοπτέρου Σινούκ σε θαλάσσια περιοχή νοτίως του Αγίου Όρους, στο οποίο κατευθυνόταν, που είχε ως αποτέλεσμα (η πτώση) το θάνατο 17 επιβαινόντων σ΄ αυτό, μεταξύ των οποίων ήταν και ο Ελληνορθόδοξος Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας Πέτρος.