Η αναγνώριση από την Ορθόδοξη Εκκλησία ενός κεκοιμημένου Χριστιανού ως αγίου γινόταν ανέκαθεν και γίνεται και τώρα {;} με πολύ μεγάλη περίσκεψη, με ιδιαίτερη προσοχή και βάσει αυστηρών προϋποθέσεων και των ανάλογων εκκλησιαστικών κανόνων. Αυτό συμβαίνει επειδή υπάρχει και καραδοκεί ο μέγας κίνδυνος να προταθεί κι αναγνωριστεί ως άγιος και κάποιος άνθρωπος που στην πραγματικότητα δεν είναι άγιος {!}. Εάν τύχει και για διαφόρους λόγους γίνει αυτό, θα πρόκειται ασφαλώς για μία μεγάλη αμαρτία, τόσον τού "επιφανούς" προσώπου που πρότεινε την εν λόγω αγιοαναγνώριση, όσον και αυτού που την ενέκρινε και την αποφάσισε, καθότι θα είναι ασφαλώς εκ μέρους τους ένας ασυγχώρητος εμπαιγμός τού Θείου και μία απαράδεκτη, διαρκής κι εξακολουθητική παραπλάνηση όλων των πιστών τού παρόντος και τού μέλλοντος χρόνου που θα την αποδέχονται εκ σχετικής αγνοίας.
Σημειώσεις.
1) Η Ορθόδοξη Εκκλησία αγιοαναγνωρίζει, ενώ η Καθολική Εκκλησία αγιοποιεί.
2) Για την αναγώριση αγίων - αγιοποιήσεων, βλέπε Σχόλια 1. και 2.
Γιώργος Τ. Αλεξίου.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου