Ο εικονιστικός τύπος τής Παναγίας που ορίζεται με την επιγραφή «Η Πάντων Χαρά» αποτελεί άριστη εικαστική έκφραση και νοηματική απόδοση τού περιεχομένου τού πρώτου στίχου τής Ακολουθίας τού Ακάθιστου Ύμνου (: των Χαιρετισμών).

 Ορισμοί: Χαίρω {= χαίρομαι) > Χαιρετίζω {= Δηλώνω τη χαρά μου} > Χαιρετισμός {= Έκφραση χαράς).

    Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι μία υψηλόπνοη ποιητική σύνθεση θεολογικού περιεχομένου, που ψάλλεται στους ναούς τής Ορθόδοξης Εκκλησίας μας κατά τη διάρκεια τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής και που αναγιγνώσκεται απ’ τους ενδιαφερόμενους πιστούς καθ΄ όλη τη διάρκεια τού έτους. Το περιεχόμενο τού εν λόγω Ύμνου είναι πολύ σημαντικό και γι’ αυτό θαυμάζεται και μελετάται από τους ειδικούς επιστήμονες, θεολόγους, φιλολόγους κ.ά.

Ο αναφερόμενος Ύμνος αποτελείται από 24 «Οίκους» (στροφές), που περιλαμβάνουν καταγραμμένα 144 «Χαίρε» {: Χαιρετισμούς), τα οποία απηύθυνε ο Αρχάγγελος Γαβριήλ στην Παναγία κατά την ημέρα τού Ευαγγελισμού της. Το πρώτο Χαίρε, τού πρώτου οίκου τού υπόψη Ύμνου είναι ιδιαιτέρως σημαντικό, καθότι δηλώνει επιγραμματικώς, ότι η Παναγία επρόκειτο να γεννήσει τον Χριστό και να γίνει έτσι η πηγή τής χαράς για όλον τον κόσμο, όπως βεβαίως κι έγινε. Ο εν λόγω στίχος έχει ως κάτωθι:

«Χαίρε, δι’ ης η χαρά εκλάμψει». {: Χαίρε εσύ από την οποία θα λάμψει η χαρά} {θα γεννηθεί ο Χριστός}.».

Το περιεχόμενο αυτού τού υπέροχου στίχου αποδίδεται επίσης και εικαστικώς από εμπνευσμένους και ταλαντούχους αγιογράφους τής Ορθοδοξίας. Η εικαστική απόδοσή του γίνεται με ανάλογες φορητές εικόνες τής Θεομήτορος, με τοιχογραφίες ναών και με ψηφιδωτές παραστάσεις. Μία φορητή εικόνα με την επιγραφή «Μήτηρ Θεού - Η Πάντων Χαρά», ως οι προαναφερόμενες, καθώς και δύο εξαιρετικές τοιχογραφίες που ορίζονται με την ίδια επιγραφή και που κοσμούν ισάριθμους ναούς τής πόλης Καστοριάς συνοδεύουν το παρόν κείμενο.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Σημειώσεις.

1)    

    1) Η παρουσιαζόμενη εικόνα με την ονομασία "Μήτηρ Θεού - Η Πάντων Χαρά" αναγνωρίζεται, λόγω τής αναγραφόμενης ονομασίας της, ως κατεξοχήν εικόνα τού Ακάθιστου Ύμνου {: των Χαιρετισμών).

2)     Για τη βυζαντινή  εικόνιση «Παναγία η Πάντων Χαρά», βλέπε σχόλιο 1.

3)     Για τη Ρωσική εικόνιση «Παναγία η Απροσδόκητος Χαρά», που είναι “αδελφή” τής εικόνας «Παναγία η Πάντων Χαρά», βλέπε σχόλιο 2.

Θαυμαστό τριαδικό τροπάριο τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής με πρωτότυπη χρήση κι επανάληψη τής λέξης «μόνος».

 

    Οι ιερές Ακολουθίες τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής περιλαμβάνουν πολλά εκλεκτά τροπάρια με υψηλόπνοο περιεχόμενο και με θαυμαστά σχήματα λόγου, τα οποία ευλόγως εντυπωσιάζουν τον πιστό Χριστιανό που τ’ ακούει στους ναούς μας ή που τ’ αναγιγνώσκει και γινώσκει κάτ΄ ιδίαν. Ένα τέτοιο τροπάριο, που ψάλλεται κατά την Πέμπτη τής Β’ εβδομάδος τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής και που προκαλεί μεγάλη εντύπωση για την πρωτότυπη χρήση κι επανάληψη σ’ αυτό της λέξης «μόνος» παρουσιάζεται ακολούθως σε κείμενο και σε νοηματική του απόδοση.

Τροπάριο Πέμπτης Β΄ εβδομάδος Νηστειών. Ήχος πλ. β’.

Μόνε μονογεννήτωρ, μονογενούς Υιού Πατήρ, και μόνε μόνου, φως φωτός απαύγασμα, και μόνον μόνος μόνου, Θεού Άγιον Πνεύμα, Κυρίου Κύριον όντως όν· ώ Τριάς Μονάς αγία, σώσόν με θεολογούντά σε.

Παράθεση νοηματικής διάκρισης και απόδοσης του Τροπαρίου.

Θεέ Πατέρα // Μόνε μονογεννήτωρ, μονογενοῦς Υἱοῦ Πατήρ,

{= Θεέ Πατέρα, που είσαι ο μόνος που γέννησες μόνο έναν Υιόν, και που είσαι Πατέρας ενός μόνον Υιού},

Θεέ Υιέ // καὶ μόνε μόνου, φῶς φωτὸς ἀπαύγασμα,

{= Θεέ Υιέ, που είσαι ο μοναδικός Υιός τού μόνου Θεού Πατρός, πνευματικό φως απαύγασμα τού θεϊκού φωτός},

Θεέ Άγιον Πνεύμα // καὶ μόνον μόνος μόνου, Θεοῦ ἅγιον Πνεῦμα, Κυρίου Κύριον ὄντως ὄν

{= Θεέ Άγιον Πνεύμα, που είσαι το μοναδικό του μόνου Θεού το μόνο Άγιον Πνεύμα, ο πράγματι υπάρχων Κύριος του Κυρίου Θεού),

ώ Τριάς Μονὰς ἁγία, σῶσόν με θεολογοῦντά σε.

{Θεέ Αγία Τριάδα // Ώ Αγία Τριάδα, που είσαι ο μοναδικός υπάρχων άγιος Θεός, σώσε εμένα που παρουσιάζω τη θεολογία σου}.

Σημείωση. Τριαδικά ονομάζονται τα τροπάρια που αναφέρονται στην Αγία Τριάδα.

                      

                                               Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Δύο νοητές συμβολικές Πύλες τής πίστεώς μας, η Παναγία και η Καθαρά Δευτέρα.

 

    Η Καθαρά Δευτέρα είναι η πρώτη ημέρα τής Μεγάλης Τεσσαρακοστής και γι’ αυτό αναγνωρίζεται απ’ την αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας ως η νοητή συμβολική Πύλη αυτής, δηλαδή τής περιόδου των σαρανταοκτώ ημερών πριν από το Πάσχα. Η εν λόγω περίοδος είναι πολύ σημαντική για εμάς τους Χριστιανούς και γι’ αυτό καλούμαστε σε διαρκή πνευματικό αγώνα, που περιλαμβάνει την ειλικρινή μετάνοιά μας, τον τακτικό εκκλησιασμό, την τήρηση των καθιερωμένων νηστειών, την αποκοπή των κακών έξεων και την τέλεση αποκλειστικώς και μόνον καλών έργων.

Ο αναφερόμενος πνευματικός αγώνας είναι εκ των πραγμάτων επίπονος και δύσκολος και γι’ αυτό χρειαζόμαστε, καθ’ όλη τη διάρκεια τής Σαρακοστής, την ανάλογη βοήθεια τού Θεού και των αγίων Του. Ειδικώς όμως για την νοητή Πύλη τής Σαρακοστής {: για την έναρξή της), συμφώνως προς δύο Τροπάρια της Εκκλησίας μας, χρειαζόμαστε και πρέπει να επιζητούμε και τη βοήθεια τής νοητής Επουράνιας Πύλης, δηλαδή τής Θεοτόκου Μαρίας. Τα εν λόγω Τροπάρια παρατίθενται ακολούθως σε κείμενο κι ελεύθερη νοηματική απόδοση.

Θεοτοκίον. Ήχος πλ. δ’.

Της νηστείας την πύλην, μέλλοντες εισέρχεσθαι εκδυσωπούμέν σε, του Θεού την πύλην, συνελθείν τοις οικέταις σου Δέσποινα, και πλατύναι πάντως, τους λογισμούς και διανοίας, τα σωτήρια πράττειν θελήματα. (Παρασκευή Τυρινής.

Νοηματική απόδοση του Θεοτοκίου.

Εμείς, που πρόκειται τώρα να εισέλθουμε στη 40ήμερη Νηστεία απ’ τη νοητή πύλη της, σε παρακαλούμε Παναγία Δέσποινα, εσένα τη νοητή Πύλη του Θεού, να συνοδεύσεις εμάς τους ικέτες σου και να κατευθύνεις τους λογισμούς και τη διάνοιά μας ώστε να πράττουμε τα σωτήρια έργα.

Τροπάριο Σαββάτου 2ης εβδομάδας Νηστειών.

Θεοτοκίον.

Ιεζεκιὴλ σε, πύλην αδιόδευτον Αγνὴ προείδε, μετανοίας πύλας, πάσιν υπανοίγουσαν απεγνωσμένοις· όθεν δυσωπώ σε, τρίβους μοι υπάνοιξον, τας προς τας εκείθεν, φερούσας καταπαύσεις.

Νοηματική απόδοση του Θεοτοκίου.

Παναγία  ο προφήτης Ιεζεκιήλ σε προείδε σαν μια πύλη απ’ την οποία δεν διήλθε ποτέ κανείς, και (σε προείδε) να μισανοίγεις τις πύλες τής μετάνοιας όλων των  απελπισμένων, γι’ αυτό λοιπόν σε παρακαλώ μισάνοιξε και τους δικούς μου που οδηγούν στην καταπαύσεις των αμαρτιών.

Γ.Τ.Α.

Οι ακατάλληλοι και βλαπτικοί «Συνεργάτες» Αξιωματούχων !

 Συνεργάτης (βοηθός): Αυτός που εργάζεται μαζί με κάποιον άλλον ή με άλλους, αυτός που συνεργάζεται με κάποιον.  

     Όλοι οι αξιωματούχοι τής πατρίδας μας, {πολιτικοί, εκκλησιαστικοί, στρατιωτικοί), έχουν κατά κανόνα πλησίον τους ικανούς και άξιους βοηθούς και συνεργάτες. Διατρέχουν όμως συχνά κι έναν μεγάλο κίνδυνο. Αυτός ο κίνδυνος προέρχεται από μερικούς πονηρούς, συμφεροντολόγους, διεφθαρμένους, αδίστακτους και ανάξιους ανθρώπους, που ελίσσονται και πλασάρονται δίπλα τους και καταφέρνουν αρκετές φορές να οριστούν ως "συνεργάτες" τους. Οι εν λόγω ανάξιοι "συνεργάτες' των αξιωματούχων είναι καλώς γνωστοί στο ευρύ κοινό που έχει αλάνθαστο κριτήριο, δυστυχώς όμως δεν είναι αναγνωρίσιμοι απ’ τους ίδιους τους απονήρευτους, καλοπροαίρετους και ανυποψίαστους αξιωματούχους.

    Ως προαναφέρθηκε, οι απλοί και καθαροί άνθρωποι διακρίνουν αμέσως τους σκάρτους "συνεργάτες' των Αξιωματούχων και τους ορίζουν με ακριβείς και πολύ πετυχημένους χαρακτηρισμούς. Οι πιο γνωστοί απ’ αυτούς τους χαρακτηρισμούς παρουσιάζονται ακολούθως.

1)     Χαρακτηρισμοί διεφθαρμένων "συνεργατών" των Πολιτικών Αξιωματούχων: /// Κόλακες. Γλείφτες. Λαμόγια. κ.ά.

2)     Χαρακτηρισμοί ανάξιων "συνεργατών" των Εκκλησιαστικών Αξιωματούχων: /// Παντελονάδες. Μοναστηριάρχες. “Άγιοι φιλάργυροι”. κ.ά.

3)     Χαρακτηρισμοί ανίκανων "συνεργατών" των Στρατιωτικών Αξιωματούχων:/// Τσανάκια, Καρφιά. κ.ά.

Υ.Γ. Οι Αξιωματούχοι εναλλάσσονται συνεχώς στ'  αντίστοιχά τους πόστα, οι ύπουλοι «συνεργάτες» τους όμως καταφέρνουν πάντα να επιπλέουν ως φελλοί, να παραμένουν ισοβίως δίπλα σε όλους, ν’ αποκομίζουν διάφορα οφέλη, και φυσικά να τους μειώνουν στα μάτια του κόσμου και να τους βλάπτουν καίρια.

Γ.Τ.Α.

Η Παναγία μας αποκαλείται, υμνείται και εικονίζεται συμβολικώς από την Εκκλησία μας ως η πνευματική Επουράνιος Πύλη.

     

    Η Παναγία μας παρουσιάζεται και χαιρετίζεται πολλάκις σε θεόπνευστα κείμενα, σε λειτουργικούς ύμνους και σε ιερές εικόνες τής Ορθόδοξης Εκκλησίας ως η νοητή επουράνιος πνευματική Πύλη απ’ την οποία διήλθε ο Χριστός όταν γεννήθηκε εδώ στη γη και απ’ την οποία πρόκειται να διαβούν κατά τη Δευτέρα Παρουσία Του για να εισέλθουν στον Παράδεισο όλοι οι σεσωσμένοι Χριστιανοί. Ακολούθως, θα παρατεθούν ενδεικτικώς και αντιπροσωπευτικώς, ένα σχετικό αγιογραφικό κείμενο, δύο λειτουργικοί ύμνοι και μία ιερή εικόνα, που παρουσιάζουν συμβολικώς την Παναγία ως τη νοητή επουράνια Πύλη.

Α) Το αγιογραφικό κείμενο. Όραμα του Προφήτου Ιεζεκιήλ.

«(Ο Θεός) κατόπιν με έστρεψε πάλι προς τον δρόμο που οδηγούσε στην εξωτερική πύλη των αγίων, {: συμβολική τής Παναγίας) η οποία βρίσκεται ανατολικά, και αυτή ήταν κλειστή. Και ο Κύριος μου είπε: Αυτή η πύλη θα παραμείνει κλειστή, και δεν θα ανοιχτεί, και κανείς δεν θα περάσει από αυτήν, διότι ο Κύριος ο Θεός τού Ισραήλ θα εισέλθει δι’ αυτής, και θα παραμείνει και πάλι κλεισμένη. Διότι ο Άρχων αυτός ( : Ο Χριστός) θα καθίσει εις αυτήν και θα φάγει τον άρτον ενώπιον του Κυρίου. Θα εισέλθει από την είσοδον της στοάς της πύλης αυτής και δια της αυτής πάλιν οδού θα εξέλθει”.». (Ιεζεκιήλ. 44, 1-3}.

Β) Οι δύο εκκλησιαστικοί Ύμνοι.

1)  Ὁ Εἱρμὸς. Ήχος α’ (Δευτέρα, εβδομάδος Τυρινής).

Σε την οραθείσαν πύλην, υπό Ιεζεκιήλ του Προφήτου, εν ή ουδείς διήλθεν, ειμή ο Θεός μόνος, Θεοτόκε Παρθένε, εν ύμνοις μεγαλύνομεν.

2)     Τροπάριον Υπαπαντής. Ήχος βαρύς.

Κατακόσμησον τόν νυμφώνά σου Σιών, καί υπόδεξαι τόν Βασιλέα Χριστόν, άσπασαι τήν Μαριάμ, τήν επουράνιον πύλην, αύτη γάρ θρόνος Χερουβικός ανεδείχθη, αύτη βαστάζει τόν Βασιλέα τής δόξης, νεφέλη φωτός υπάρχει η Παρθένος, φέρουσα εν σαρκί Υιόν πρό Εωσφόρου, όν λαβών Συμεών εν αγκάλαις αυτού εκήρυξε λαοίς, Δεσπότην αυτόν είναι, ζωής καί τού θανάτου, καί Σωτήρα τού κόσμου.

Γ) Η Σημαντική εικόνιση «Μήτηρ Θεού, η Επουράνιος Πύλη».

‘Ένας πολύ ενδιαφέρων εικονιστικός τύπος τής Παναγίας μας είναι ο οριζόμενος με (από) την επιγραφή «Η Επουράνιος Πύλη». Οι εικόνες τού εν λόγω τύπου παρουσιάζουν την Θεοτόκο σε προτομή, κατά μέτωπο, να κρατάει με το δεξί της χέρι σφιχτά στην αγκαλιά της τον μονάκριβο γιό της Χριστό και να έχει το αριστερό της χέρι υψωμένο ελαφρώς και με απλωμένη την παλάμη του προς τ’ αριστερά, δείχνοντας και υποδείχνοντας έτσι στους πιστούς τον εννοούμενο εκεί ευρισκόμενο Παράδεισο.

Μία αξιόλογη εικόνα της Παναγίας αυτού του τύπου, που φέρει την επιγραφή «Η Επουράνιος πύλη», και που απτοποιεί και αποδίδει συμβολικώς την ανάλογη πνευματική ιδιότητά της συνοδεύει το παρόν κείμενο.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Σκέψεις περί των εκδηλώσεων «Τα Δ' Καραβαγγέλεια, 2026» μετά το πέρας τους.

     

    Κατά την χθεσινή Κυριακή τής Απόκρεω (τής Κρίσεως !) 15 φεβρουαρίου 2026, ολοκληρώθηκαν στην Καστοριά οι 5/ήμερες (11 – 15 Φεβρουαρίου) εθνικοπολιτιστικές εκδηλώσεις “Τα Καραβαγγέλεια”{!}. Οι εκδηλώσεις αυτές, όπως ήταν φυσικό, επόμενο και αναμενόμενο, υπενθύμισαν στους πολίτες τής Καστοριάς και πολλά απ’ τα απαράδεκτα αιματηρά και τραγικά γεγονότα τού Μακεδονικού Αγώνα, και τους θύμισαν μερικούς από τους φυσικούς και ηθικούς αυτουργούς αυτών (των απαράδεκτων γεγονότων). Ο πανάγαθος Θεός μας, που είναι Θεός τής ειρήνης και της αγάπης, σίγουρα πόνεσε πολύ τότε για τα εν λόγω ανατριχιαστικά συμβάντα και βεβαίως, θα κρίνει δικαίως κατά την ημέρα τής Κρίσεως αυτούς που τα διέπραξαν. Γεννάται όμως το καίριο ερώτημα: Εμείς οι νυν Ορθόδοξοι Χριστιανοί τής Καστοριάς τί γνώμη έχουμε περί των υπόψη φοβερών πράξεων και τι πρεσβεύουμε για τους συντελεστές τους; Τους ψέγουμε; καταδικάζουμε τις ενέργειές τους και τους αγνοούμε; ή στρουθοκαμηλίζουμε, τους δικαιολογούμε και τους εξυμνούμε, και “μείζονα τούτων αμαρτίαν έχομεν”;

Γιώργος Τ. Αλεξίου, απόγονος στενών συγγενών (αδελφών) των γηγενών Μακεδονομάχων, Αρχιμανδρίτου εθνομάρτυρα Άνθιμου Γιοβανόπουλου και Αλέξη Γ. Αλεξίου.

Τροπάριο Κυριακής τής Απόκρεω: Καθήκοντα και υποχρεώσεις όλων των Χριστιανών (Επισκόπων, Μοναχών, Λαϊκών).

 Ιδιόμελον. Ήχος βαρὺς.

   

    Τας του Κυρίου γνόντες εντολάς ούτω πολιτευθώμεν· πεινώντας διαθρέψωμεν, διψώντας ποτίσωμεν, γυμνούς περιβαλώμεθα ξένους, συνεισαγάγωμεν, ασθενούντας, και τους εν φυλακή, επισκεψώμεθα, ίνα είπῃ και προς ημάς, ο μέλλων κρίναι πάσαν την γην· Δεύτε οι ευλογημένοι του πατρός μου, κληρονομήσατε, την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν.

Νοηματική Απόδοση τού Τροπαρίου.

    Εμείς οι χριστιανοί, που γνωρίζουμε καλώς τις εντολές τού Κυρίου, πρέπει να κάνουμε στη ζωή μας τα εξής: Να παρέχουμε τροφή στους πεινασμένους ανθρώπους, να δίνουμε νερό στους διψασμένους αδελφούς μας, να ντύνουμε (και να μην παίρνουμε τα κατασχεθέντα σπίτια συνανθρώπων μας που ατύχησαν), να περιθάλπουμε τους ξένους, να επισκεπτόμαστε τους ασθενείς που βρίσκονται στα νοσοκομεία και να βοηθούμε τους δυστυχισμένους που είναι στις φυλακές, έτσι ώστε, αφού τα κάνουμε όλα αυτά, να πει και προς εμάς ο Χριστός που πρόκειται να κρίνει όλη τη γη. Ελάτε κοντά μου όλοι εσείς που είστε ευλογημένοι απ’ τον Θεό Πατέρα μου για να κληρονομήσετε τον Παράδεισο που ετοίμασε για εσάς

    Αξίωμα κοινής λογικής: Η Εκκλησία οργανώνει και πραγματοποιεί εκδηλώσεις που συνάδουν απολύτως με την υψηλή αποστολή της. Εκδηλώσεις αλλότριού της περιεχομένου μπορούν κάλλιστα και πρέπει να τις πραγματοποιούν άλλες αρμόδιές τους  Αρχές και Σωματεία.

Γιώργος Τ. Αλεξίου

Μνημόσυνο ηρώων στρατιωτών μας στην Καστοριά. Ψυχοσάββατο 14 - 2 – 2026.

     

    Το Ψυχοσάββατο 14 Φεβρουαρίου 2026, ώρα 11.00 π.μ., πραγματοποιήθηκε στο Στρατιωτικό Νεκροταφείο Καστοριάς το καθιερωμένο ετήσιο εθνικοθρησκευτικό Μνημόσυνο όλων των γενναίων στρατιωτών μας, που έπεσαν υπέρ πίστεως και πατρίδος κατά τους πολυαίμακτους αγώνες του Έθνους μας. Το εν λόγω Μνημόσυνο οργάνωσε το 15ο Σύνταγμα ΠΖ και το τέλεσε ένας άξιος ιερέας τής Μητροπόλεως Καστοριάς.. Στο Μνημόσυνο παρευρέθηκαν και το παρακολούθησαν με έκδηλη συγκίνηση ανώτεροι αξιωματικοί του Στρατού και της Ελληνικής Αστυνομίας που υπηρετούν στην Καστοριά, αρκετοί γενναιόφρονες κι ευγνώμονες δημότες της, και βεβαίως, πολλοί στρατιώτες μας.

Αμέσως μετά την τελετή του θρησκευτικού Μνημοσύνου, ο Διοικητής του 15ου Συντάγματος ΠΖ κατέθεσε στέφανο στο Ηρώο του Νεκροταφείου και ακολούθως έγινε το Προσκλητήριο των 112 αξιωματικών, 94 υπαξιωματικών και 5.718 οπλιτών του Στρατού μας, που έχυσαν το τίμιο αίμα τους στο Γράμμο και το Βίτσι για την ελευθερία και τη δημοκρατία, κατά τον επάρατο ανταρτοπόλεμο 1946 – 49, και που έκτοτε είναι, πολλοί εξ αυτών, θαμμένοι στο αναφερόμενο Στρατιωτικό Νεκροταφείο. Ακολούθως, η παρευρισκόμενη Διμοιρία Στρατού έψαλε τον Εθνικό μας Ύμνο κι έτσι περατώθηκε η εξεταζόμενη σεπτή εκδήλωση.

Ακολούθως, όλοι οι παρευρισκόμενοι και συμμετέχοντες στο εν λόγω μνημόσυνο, αξιωματούχοι, στρατιώτες και απλοί πολίτες, επισκέφτηκαν τον υπόγειο κοιμητηριακό ναό Αγίου Γεωργίου, του Νεκροταφείου, καθώς και την παρακείμενή του κρύπτη, όπου αναπαύονται τα τίμια οστά πολλών νεκρών ηρώων μας, προσκύνησαν δεόντως και άναψαν κερί στη μνήμη τους. Τέλος, έλαβαν όλοι τα παραδοσιακά κόλλυβα και αποχώρησαν απ’ το Νεκροταφείο έμπλεοι ψυχικής ανάτασης κι εθνικού παλμού.

 Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Τρεις εκφράσεις Χριστιανικής παράδοσης απλών ανθρώπων τής Καστοριάς.

 

    Οι απλοί και άδολοι Χριστιανοί τής θεοφιλούς πόλης Καστοριάς και τής ευλογημένης περιφέρειάς της είναι, ως γνωστόν, άριστοι κάτοχοι τής σωτήριας χριστιανικής πίστης και φορείς τής δισχιλιετούς ανάλογης παράδοσης. Την εν λόγω πίστη τους και την παράδοση τις βιώνουν και τις εκφράζουν ποικιλοτρόπως σε πάρα πολλές περιπτώσεις. Τρεις τέτοιες περιπτώσεις έκφρασης χριστιανικής παράδοσης κατέγραψε ο γράφων Γ. Τ. Α. στο χωριό του και τις παρουσιάζει ακολούθως.

1)                 Δεν πρέπει να αναφέρουμε και να σχολιάζουμε πεθαμένους ανθρώπους, οι οποίοι όταν ζούσαν διέπραξαν μεγάλες αμαρτίες, ή που συνετέλεσαν στην διάπραξη αυτών από άλλους, διότι έτσι “τους βγάζουμε απ’ τη γούρνα τους {= τον τάφο τους)” και δεν αφήνουμε την ψυχή τους να ησυχάσει. Αυτοί οι αμαρτωλοί βρίσκονται τώρα “στο δρόμο του Θεού” {= στη μεταθανάτια ζωή) και πρόκειται να δικαστούν.

2)                 Όποιος σκοτώσει άνθρωπο παίρνει στο λαιμό του και τις αμαρτίες τού σκοτωμένου, διότι εάν ζούσε (ο σκοτωμένος) ίσως να μετανοούσε, να συγχωρείτο για τις αμαρτίες του και να σωζόταν.

    

    3)  Ένας αμαρτωλός άνθρωπος εάν μετανοήσει ειλικρινώς συγχωρείται ακόμη και για τις μεγάλες εκούσιες αμαρτίες του, αυτές όμως {: οι αμαρτίες του} δεν γίνεται να συγχωρεθούν, καθότι στις πλείστες των περιπτώσεων είναι “αμαρτίες διαρκείας”. Ο φόνος π.χ. ενός πολύτεκνου γονέα είναι “αμαρτία διαρκείας”, διότι η χήρα σύζυγός του, τα ορφανά τέκνα, τα εγγόνια του και οι συγγενείς του βιώνουν εφ’ όρου ζωής την απώλειά του και υποφέρουν εξ αιτίας τού φονέα του διαρκώς και πολλάκις.

1) “Τον Θεό τον ρώτησες;” 2) “Τί θα πει ο Θεός;”. Δύο παροιμιακές φράσεις παλαιών και τωρινών κατοίκων τής ευλογημένης επαρχίας Καστοριάς.

 

Η γεωγραφική περιφέρεια τής Ορεστίδας {: Καστοριάς) άκουσε, γνώρισε και αποδέχτηκε το κήρυγμα τού Ευαγγελίου κατά τον πρώτο αιώνα τού Χριστιανισμού. Από τότε κι έως σήμερα, επί 2.000 έτη περίπου, οι εκάστοτε κάτοικοί της διακρίνονται για τη θερμή πίστη τους στον Τριαδικό Θεό, για τη μεγάλη ευσέβειά τους και για τον ενσυνείδητο και υποδειγματικό χριστιανικό βίο τους.

Η προαναφερόμενη θερμή χριστιανική πίστη των Ορεστών δηλώνεται, φανερώνεται και πιστοποιείται άριστα, και με τις εδώ δύο θεματικές παροιμιακές φράσεις που χρησιμοποιούν αυτοί πολύ συχνά: α) “Τον Θεό τον ρώτησες;” και β) “Τί θα πει ο Θεός;”. Πιο συγκεκριμένα, όταν ένας νουνεχής κάτοικος τής Καστοριάς πληροφορείται, ότι κάποιος γνωστός του επιθυμεί να εκτελέσει ένα σπουδαίο έργο, υλικό ή πνευματικό, ο νουνεχής Καστοριανός τού θέτει το ρητορικό ερώτημα με την αυτονόητη απάντηση: “Τον Θεό τον ρώτησες;”, που σημαίνει: “Εάν ρωτούσες σχετικώς τον Θεό ποια νομίζεις ότι θα ήταν η απάντησή Του; Έ, λοιπόν, βάσει αυτής πράξε”.

    Επίσης, όταν ένας Καστοριανός αποφασίζει και πρόκειται να κάνει μία σημαντική πράξη θέτει στον εαυτόν του το ερώτημα, “Τί θα πει ο Θεός εάν κάνω αυτήν την πράξη;” κι ενεργεί αναλόγως.

Για να γίνουν περισσότερο κατανοητά τα προαναφερόμενα θα παρατεθούν ακολούθως τρία σχετικά χτυπητά παραδείγματα.

1^ον) Είμαι Βουλευτής και πιέζομαι από παρατρεχάμενούς μου να προβώ σε ρουσφετολογικές προσλήψεις δημοσίων υπαλλήλων. Πριν κάνω αυτήν την ανήθικη ενέργεια θέτω στον εαυτό μου το ερώτημα: “Τί θα πει ο Θεός εάν κάνω τέτοιες προσλήψεις;” και φυσικά δεν τις κάνω.

2^ο) Είμαι Δήμαρχος και θέλω για ψηφοθηρικούς ή για άλλους λόγους να στήσω έναν ανδριάντα ενός επιφανούς Προσώπου με αμφιλεγόμενη όμως δράση, την οποία γνωρίζω καλώς. Πριν στήσω τον ανδριάντα του και πριν οργανώσω τις ανάλογες τιμητικές κι “εδεσματούχες” εκδηλώσεις, θα θέσω στον εαυτό μου το ερώτημα ,“Τί θα πει ο Θεός εάν στήσω αυτόν τον ανδριάντα κι εάν παραθέσω τ’ ανάλογα πλούσια τραπεζώματα, που φυσικά θα τα πληρώσουν οι πένητες εργάτες και οι πτωχοί αγρότες;” Και φυσικά δεν τον στήνω.

3^ο) Είμαι εύπορος Δημόσιος υπάλληλος και “άγιος φιλάργυρος”, και σκέφτομαι να αγοράσω μισοτιμής από την Τράπεζα κατασχεθέντα διαμερίσματα συμπολιτών μου που ατύχησαν, να πετάξω έξω απ’ αυτά στον δρόμο τις ταλαίπωρες οικογένειές τους και να τα νοικιάσω. Πριν εκτελέσω αυτό το μεγάλο αμάρτημα σκέφτομαι “Τί θα πει ο Θεός εάν πράξω αυτό το «νόμιμο έγκλημα» και τι θα υποστώ κατόπιν; Και ορθώς δεν το κάνω.

Γιώργος Τ. Αλεξίου.

Ο Αϊ-Τρίφυλλας, η λαϊκή ονομασία τού αγίου Τρύφωνος στον Γέρμα Καστοριάς. Ο συνεορτασμός κατά την εορτή του (+1 Φεβρουαρίου) όλων των κατοίκων τού χωριού που έφεραν το ωραίο όνομα Τριαντάφυλλος.

    

Όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του θεοσκέπαστου χωριού “Ο Γέρμας” Καστοριάς ήταν κατά την παλαιά εποχή, πριν απ’ το έτος 1965 περίπου, φιλόπονοι αγρότες και γι’ αυτό τιμούσαν ιδιαιτέρως τον προστάτη των γεωργών και αμπελουργών άγιο Τρύφωνα. Όμως, επειδή το σεπτό όνομα Τρύφων, λόγω τής κατάληξής του “-ων”, ήταν γι’ αυτούς {: και είναι ακόμα} παράξενο και δυσκολοπρόφερτο, το είχαν μεταλλάξει μεταξύ τους και το έκαναν “Τρίφυλλα” !. Για το ίδιο λόγο επίσης οι Γερμανιώτες βάπτιζαν, και βαπτίζουν και τώρα, τα παιδιά τους με το ωραίο όνομα Τριαντάφυλλος, και βεβαίως το εόρταζαν κατά την ημέρα του αγίου Τρύφωνος (+1η Φεβρουαρίου}. Έλεγαν λοιπόν, π.χ.: «Ταχιά είνι φλιβάρς κι γιουρτάζ’ ου Άι-Τρίφυλλας. Προυί - προυί θα πάμι σν ικκλησιά, θα υψώσουμι λειτουργιά, θα κιραστούμι στς Ντάφδις (: Τριαντάφυλλους), κι όλ’ μέρα δεν θα δλέψουμι στα χουράφια μας».

Οι προαναφερόμενοι Γερμανιώτες έως το έτος 1980 περίπου “αγνοούσαν” την ύπαρξη τού νεομάρτυρος αγίου Τριαντάφυλλου (+1663). Περί το έτος αυτό όμως οικοδομήθηκε στο γειτονικό τους χωριό Δρυόβουνο Βοΐου (Ντριάνοβο) ένας λαμπρός ναός του Αγίου Τριαντάφυλλου κι από τότε το εν λόγω όνομα εορτάζεται και προφανώς θα εορτάζεται εσαεί κατά την 8^η Αυγούστου κάθε έτους, ημέρα τής εορτής του.

Παρατηρήσεις.

1)     Τον άγιο Τρύφωνα τον αποκαλούν Αϊ – Τρίφυλλα και οι κάτοικοι του χωριού Δρυόβουνου Βοΐου, ίσως και οι κάτοικοι και άλλων γειτονικών χωριών του Γέρμα. Στο Δρυόβουνο υπάρχει κι εξοχικός ναός του Αγίου Τρύφωνα.

2)     Οι κάτοικοι του Γέρμα αποκαλούν «Ντάφα» τον άντρα που φέρει το ωραίο όνομα Τριαντάφυλλος { > Τραντάφυλλος > Ντάφυλλος > Ντάφας και Νταφούλης}.

Γ.Τ.Α.